Verdwaalde ster **

Verdwaalde_ster_isbn_9789029722759_1_1399340838Mijn verwachtingen waren hoog gespannen voor ‘Verdwaalde ster’, de nieuwste roman van Francine Rivers. Op Goodreads geven Amerikaanse fans het origineel ‘Brigde to Haven’ bijna allemaal vijf sterren. De blogpost van Ruth Stoorvogel op Puur Vandaag ‘Tjonge,  het is haar weer gelukt!’ en de informatie op de achterflap “met als decor het Hollywood van de jaren vijftig, combineert Francine Rivers in Verdwaalde ster de bijbelse profetie uit Ezechiel 16 met Jezus’ gelijkenis over de verloren zoon.” van het boek, zorgden ervoor dat ik met veel enthousiasme was begonnen aan het levensverhaal van Abra, wat ik van de uitgever heb ontvangen.

Abra wordt als pasgeboren baby achtergelaten onder een brug, bij Haven in het Noorden van Californië.  Ze wordt gevonden door dominee Zeke Freeman. Hij en zijn vrouw Marianne worden pleegouders voor Abra. Totdat Marianne overlijdt als Abra vijf jaar is en zij vervolgens wordt geadopteerd door het echtpaar Matthews. Gezien deze voorgeschiedenis, is het niet vreemd dat Abra zich ongewenst voelt, zomaar weggedaan kan worden, alsof zij het niet waard is om iemand te zijn. Als de kans zich voor doet, loopt zij als zestienjarige weg met Dylan, een rokkenjager. Hij brengt haar in contact met de sterren van Hollywood in de jaren vijftig. Voor Francine Rivers het decor om Abra het verhaal van de verloren dochter uit te laten spelen, waar ze natuurlijk uiteindelijk berooid tot zich zelf komt en de weg naar ware liefde terugvindt.

Het is een christelijke roman bij uitstek; de dominee met zijn gebedswandelingen, vol liefde en aandacht, het goede woord voor iedereen. Een volmaakte domineeszoon Joshua, die drie aan het oorlogsfront in Korea heeft gevochten en met een litteken in zijn zij terugkomt. Een wereldwijze oude vrouw, die Abra pianolessen geeft en weet dat alle geestelijke liederen, die ze als kind heeft geleerd een keer zullen terugkomen in haar leven. Een geloofsgemeenschap die onophoudelijk voor Abra bidt. Het is zo als het zou moeten zijn; het brengt eer aan God.

Tegelijkertijd is de roman ondanks zijn 543 bladzijden ontzettend vlak. Het duurt even voordat het verhaal op gang komt, vooral de eerste hoofdstukken (90 bladzijden) zijn meer verslag van het leven van Abra en de andere mensen in Haven, dan dat er sprake is van opzet van een boeiende roman. Het begint pas als Joshua in 1953 gewond terugkomt uit de oorlog in Korea. Dan gaat er iets broeien, gevoelens van Joshua voor Abra, maar ook Abra die hopeloos verliefd raakt op de verkeerde vent en met hem verdwijnt. De karakters zijn ontzettend cliché, nauwelijks levensecht. Wat Abra meemaakt in Hollywood vind ik weinig realistisch. Ze wordt weggezet als iemand die geen keus heeft en lijkt het alsof Rivers haar wil sparen met maar twee mannen, die haar ‘slecht’ behandelen in die tijd. Aan de andere kant krijgt Abra alle schuld en schaamte in haar schoenen geschoven als ze tot inkeer komt. Het is allemaal zo zwart-wit.  Misschien is dat voor een roman, die over de filmindustrie in de jaren vijftig gaat, niet eens zo vreemd.  De geloofsworstelingen, die de hoofdpersonen meemaken,  worden wel benoemd, maar duren een zin, hooguit een paar pagina’s. Het gaat nergens de diepte in en het verhaal doet absoluut geen recht aan de pijn, die in het leven van Abra is veroorzaakt. Natuurlijk is het mooi dat Abra wordt gered, maar de werkelijkheid om tot geloof te komen voor verloren zonen of dochters is vaak heel wat weerbarstiger. Ook het herstel van de relaties, die stuk zijn gegaan, door de verkeerde keuzes die mensen maken, gaat echt niet zo soepel, als dat Francine Rivers ons met haar verhaal wil doen laten geloven.

Bevrijdende liefde steekt er bovenuit
Bevrijdende liefde steekt er bovenuit

Ooit heeft Francine Rivers mij geraakt met haar bestseller ‘Bevrijdende Liefde’. Het verhaal van Michael Hosea, die met een prostituee trouwde en daarmee liet zien hoeveel liefde God heeft voor ons mensen, heeft mij jaren geleden diep geraakt. Ik hoopte dat ik in die zin weer verrast zou worden door Gods liefde, juist omdat Hij een Vader is van wezen zoals Abra, maar deze roman heeft niet dezelfde kracht.

De uitgever heeft mij voor deze recensie een leesexemplaar toegestuurd, waarvoor mijn hartelijke dank!

________________________________________________

Mijn waardering: **

Verdwaalde Ster – Francine Rivers (2014) | Uitgeverij Voorhoeve

Hoeveel sterren zou jij de nieuwste roman van Francine Rivers geven?

4 gedachten over “Verdwaalde ster **”

  1. Helemaal met antoinette eens. Ik ben het boek vol verwachting beginnen te lezen maar het verveelde snel. Bevrijdende liefde is gepassioneerd en met zorg en toewijding geschreven maar dit boek snel en zonder werkelijk inlevingsgevoel. Niet mooi dus maar oersaai en ongeloofwaardig

  2. Ik ben het er mee eens, dat het boek enigszins langzaam op gang komt. Toch vind ik het een boek met veel diepgang. Vooral als je met veel afwijzing in je leven te maken hebt gehad is dit boek zeker een aanrader! De eerste pagina’s voorbij dan blijft het tot het eind toe boeien.

  3. Het boek viel erg tegen! De laatste zondeneter vond ik de allermooiste en daarna komt Bevrijdende liefde. Deze verdwaalde ster komt ergens verdwaald onderaan te staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s