Witte Oleander

Het kan, je hart afsluiten voor een hoofdpersoon uit een boek, je verzetten tegen de betoverende poëtische zinnen, de kracht van een roman ervaren, maar er niet overweldigend willen worden.

Astrid is nog maar twaalf jaar in het begin van de Witte Oleander, het veelgeprezen debuut van Janet Fitch uit 2000. Ze woont alleen met haar excentrieke moeder, in de ogen van haar dochter een fascinerende mooie vrouw, die dichtbundels schrijft. Ingrid kijkt amper na haar dochter om, die in te kleine schoenen loopt, maar haar moeder er niet mee lastig durft te vallen. Haar moeder doet gewoon niet, wat andere moeders van klasgenootjes doen. Op een dag is er een fan die de dichteres achternaloopt. Ingrid moet in eerste instantie niets van hem weten, maar dan valt ze als een blok voor hem. Astrid hoopt dat ze nu eindelijk een normaal gezin gaan vormen. Het leven van een tienermeisje verloopt natuurlijk nooit zoals zij het droomt. Als Barry Kolker genoeg heeft van Ingrid, is de moeder van Astrid in haar haat net zo gepassioneerd als in de liefde en vermoord ze haar minnaar. Ze gaat naar de gevangenis en Astrid wordt in een pleeggezin geplaatst.

Al lezend wordt je in de rolllercoaster getrokken van gierende hormonen van een meisje dat volwassen wordt, loyaal aan haar moeder, op zoek naar haar eigenwaarde, die wanhopig geliefd wil worden. De karaktertekening van zo’n tiener is trefzeker:

“Zo moet het voelen om mooi te zien, dacht ik. Zo moet mijn moeder zich voelen. De macht van ogen, die je wegtrok van je baan naar het doel. Ik was op twee plaatsen tegelijk, niet alleen met mijn aandacht, het richten, maar ook in mijn blote voeten op het stoffige erf, mijn benen, die zich spanden, mijn borsten in mijn nieuwe beha, mijn lange gebruinde armen, mijn haar dat wit in de hete wind wapperde. Hij nam me de stilte af, maar hij gaf me er iets voor terug, de vervulling van iemand die erkend wordt. Ik voelde me mooi, maar ook onderbroken. Het was nieuw voor me om zo complex te zijn.” (blz 85.)

In het eerste pleeggezin, komt Astrid in aanraking met de kerk. Ze geeft haar leven aan Jezus, omdat het haar geweldig lijkt om opnieuw te kunnen beginnen. Algauw blijkt dat het bekeringsverhaal gewoon door de schrijfster wordt gebruikt als een van de vele ervaringen waar je mee te maken krijgt als je opgroeit. Het duurt niet lang of Astrid stort zich in de armen van haar eerste pleegvader. Net als de overige zinnen van het boek, zijn die scenes ook prikkelend geschreven.

Dat mijn bladwijzer verschillende tinten grijs had, vond ik wel toepasselijk
Dat mijn bladwijzer verschillende tinten grijs had, vond ik wel toepasselijk

Witte Oleander is mij ooit (toen ik 40 werd)  aanbevolen door een vriendin, in wie ik veel vertrouwen heb.  Bij haar aanbeveling schreef ze toen: “Astrid hopt van het ene pleeggezin naar het andere. Zij groeit hierdoor op met rare en onware percepties van het leven. Zo extreem als het hier wordt beschreven zal (naar ik hoop) niet realistisch zijn. Toch maakte het bij mij verschillende emoties los: boosheid en verdriet over het gemak waarmee kinderen heen en weer worden geslingerd alsof het kind geen waarde heeft. Triest!”

Het verlangen dat kinderen beter verdienen, maakte dat ik deze titel altijd heb onthouden en wilde lezen. Maar nu, Astrid moet nog naar het volgende pleeggezin,  merk ik dat ik haar geen plek gun ik mijn leeservaring. Ik erken dat het goed geschreven is. Het poëtisch taalgebruik heeft de kracht om je het verhaal in te trekken, maar op dit moment heb ik helemaal niet de behoefte aan deze rollercoaster van een fictief ongelukkig kind. Als ik nu alleen was geweest, was het boek dichtgegaan en had ik er waarschijnlijk nooit meer een woord overgerept, maar samen met Sue hebben we dit boek opgepakt om het nu eindelijk van ons Nog te lezen lijst te kunnen schrappen.

Nu ik het heb geprobeerd en niet heb uitgekregen, kan ik hem toch van mijn lijst halen?

Benieuwd wat Sue vond van dit boek, je leest het hier

 

 

4 gedachten over “Witte Oleander”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s