Boekencommentaar april 2015 in één woord actueel

Je hoeft de kranten er maar bij te pakken, of het journaal aan te zetten, alle boeken die ik in april heb gelezen, hebben een actueel thema, hoewel het soms ook heel persoonlijk is. Dat zorgt ervoor dat de boeken die ik de laatste tijd heb gelezen, meer indruk hebben gemaakt en ik er niet makkelijk los van kom.  Eigenlijk is dat al begonnen met de vraag die Simone van der Vlugt zich stelde tijdens het schrijven van de Lege stad: “Hoe zou ik het doen, als ik in die situatie was?” We hoeven daarnu niet meer de Tweede Wereldoorlog voor in te vullen. Het kan ook gaan over het helpen van vluchtelingen, het ervaren van vervolging omdat je gelooft.

Gelezen:

Vluchtelingen – Aan de andere kant van de bergen

Aan de andere kant van de bergenJe ziet dat zelfs als ik boeken slechts waardeer met 3 sterren, kunnen ze me nog dagen bezig houden en mijn leven beinvloeden. Het verhaal van Elisabeth Musser over vluchtelingen heeft indruk op me gemaakt.  Bovendien was ze afgelopen maand in Nederland en heb ik haar persoonlijk ontmoet.  Ze ziet schrijven als ontspanning, maar dan wel met een geestelijke kant. Ik denk ook dat ze lezers met haar boek vooral wil laten genieten van een mooi verhaal zodat zij zich kunnen ontspannen en tegelijk hoopt ze dat haar lezers geraakt worden en inderdaad gaan bidden en veranderen.  Haar roman geschreven in het Engels, is eerst in Nederland uitgegeven, omdat de Amerikaanse uitgever er nog geen brood in zit. Het verhaal is te weinig Amerikaans om daar goed te kunnen verkopen. met schaamte gaf Elisabeth dit toe tijdens een ontmoeting in de boekwinkel. Verhalen van vluchtelingen overspoelen ons de laatste tijd in het nieuws en in de krant. Lekker ontspannen en genieten van een goed boek, lijkt onmogelijk, maar dit boek heeft meerdere perspectieven en genoeg inspiratie om als je het (helaas) al weer uit hebt, nog te inspireren meer met het verhaal te doen.

Christenvervolging – Het dwaze van God

Op deze blog kun je zien hoe ik van het ene boek in het andere rolde. Helaas is christenvervolging ook een actueel thema. Tot vor kort haalde ik er net zoals met vluchtelingen mijn schouders over op. Nu ik het boek van Nik Ripken gelezen heb, kan ik dat niet meer.

Het laatste der dagen – De zevende Golf

Hoewel de Zevende Golf - Henk Vaessenvan een heel andere niveau, het boek van een rasverhalenverteller,  merk je ook iets van actualiteit in de roman de Zevende golf. Een jongen uit een arm gezin heeft ondernemersbloed maar wordt vooral rijk door levenswijsheid en de taak als bewaarder van een belangrijk document met instructies waarmee de Ark van het verbond in de Eindtijd teruggebracht kan worden naar Jeruzalem. Het is wachten op de zevende golf, die een nieuwe fase in de wereldgeschiedenis zal aankondigen, een periode dat mensen weer terugkeren naar de wet van God.

Het opgroeien van een pleegkind – Witte Oleander

Met deze drie boeken waarin God op een of andere manier geeerd wordt, was Witte Oleander lezen voor mij echt een beproeving. Nu lees ik wel vaker wereldse romans met een vrije sexuele moraal, vloeken enzovoort, maar het contrast met de andere boeken was zo groot, dat ik me er niet aan over wilde geven.  Het feit dat ik deze roman ook onder de noemer actuuel kan scharen, komt veel meer voort uit een privéredenen, waardoor ik vanmorgen blogte dat ik weinig behoefte had aan de grillen van ficitief ongelukkig kind.

Adoptieproblemen – Gevangen in onvolwaardelijke liefde

Dat brengt mij tot het laatste boek van deze maand, wat ik gekocht heb van mijn verjaardaggeld. Adoptie gerelateerde problematiek speelt op dit moment ons gezinsleven. Sinds ik Marno Duursma heb gehoord in een uitzending van Nieuwsuur, was ik nieuwsgierig naar zijn verhaal. Zijn toepasselijke persoonlijke woorden, die hij in het boek heeft gezet, maakte dat ik het boek in één keer uitlas. Voor mij als adoptiemoeder waren de ontdekkingen van deze volwassen adoptiezoon ontroerend. Alsof je even weer boven je sores uit wordt getrokken en een blik mag werpen in de verre toekomst. Een bevestiging: “Je bent de enige moeder, die je kind heeft”. Natuurlijk valt het nog te bezien of onze jongens dezelfde conclussies zullen trekken als ze volwassen zijn. Ieder kind maakt toch zijn eigen tocht in het oerwoud van adoptiegevoelens. Terecht wijst Marno me erop dat moeders ook niet alles kunnen beheersen. Zulke verhalen zijn goed om te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s