Quarantaine: meesterlijk geschreven

QuarantaineWytske Versteeg geeft het woord aan Tomas Augustus, die met een flinke dosis sarcasme op zijn leven terug blikt. Hij blijkt een overlever te zijn. De meeste mensen zijn gestorven door een epidemie, die de maatschappij heeft ontwricht. Hij was plastisch chirurg met een misvormd gezicht, gevangen in een huwelijk omdat zijn schoonvader zijn kliniek financierde. Nu mijmert hij nog over Maria, een jonge vrouw op wie hij voor het eerst in zijn leven verliefd was. De monologe vertelling springt van passage naar passage, waarbij een woord of een scène associaties oproepen bij Tomas over zijn verleden, zijn huwelijk, zijn werk, zijn affaire en hoe samenleving ten onder is gegaan. Het is bitter, galgenhumor, eenzaam. De spanning tijdens het lezen zit daarin, dat je afvraagt hoe het zo ver heeft kunnen komen, omdat er steeds maar gedeeltes van zijn leven worden verteld. De roman heeft een schakelpunt waarbij je denkt natuurlijk, hoe kan het ook anders? Dan blijft de mens over in zijn kern, die er naar verlangt om gezien en aangeraakt te worden.
Wytske Versteeg zet dit stilistisch sterk neer met scherpe zinnen, die je steeds weer kunt herlezen.

Mijn waardering: ****

Quarantaine – Wytske Versteeg | Prometeus 2015

Disclaimer: geleend uit de bibliotheek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s