Een Rotterdams verhaal in de minibieb

Vandaag bracht iemand een aantal historische boekjes over in Rotterdam naar de minibieb Backershagen. Eentje trok gelijk mijn aandacht Het Bombardement van Koos Postema. De bekende Koos Postema dacht ik? Inderdaad, de televisiepresentator is een geboren Rotterdammer en heeft al in 1980 een boekje uitgebracht met herinneringen van een Rotterdams gezin en zo had ik vandaag gelijk wat te lezen voor de rubriek Uitgelezen Rotterdams.

Het Bombardement - Koos PostemaKoos Postema is de jongste in een gezin van 4 kinderen. Zijn moeder is weduwe. Hij is zelf 7 jaar als het vertrouwde huis in Kralingen wordt verwoest. “Zo is het toch. Als je zeven jaar bent dan is het huis waarin je woont jouw huis.” Door de ogen van een kind lees je hoe het was in de eerste dagen van de oorlog. Hij vertelt tot het moment dat het luchtalarm afgaat en moeder niet in de gaten heeft dat hij extra veel hagelslag op zijn witte boterham doet. Zijn moeder neemt dan het verhaal over en vertelt van een voorgevoel over de 14de mei, dat het stiller was op straat. De gebeurtenissen daarna worden beurtelings verteld door zijn zussen en ook zijn oom Ger, die toevallig in de buurt was. Een dag na het bombardement komt ook zijn oudste broer weer in beeld. Met 17 jaar had hij al een baan bij de PTT en kon hij schuilen in de kelder. Als hij de volgende dag zijn familieleden niet kan vinden, speelt hij een spelletje voetbal. Zijn oom vindt hem dan en dan komen de tranen los. De eenvoud van het verhaal verteld door ooggetuigen raakt me. Hoe erg het is, dat ze alles kwijt zijn, vluchtelingen op weg naar het dorp Capelle, het lijkt allemaal niet direct tot de kinderen door te dringen. Pas later als ze bij andere familieleden op zaterdagavond aan tafel zitten komt daar het besef dat ze geen eigen plek meer te hebben waar ze als gezin bij elkaar kunnen zijn.

Het eigene kwijt zijn. Bij een ander je benen onder tafel moeten steken. Afhankelijk zijn. Je vrijheid verliezen. Dat drong allemaal tot me door op die zaterdagavond in Vlaardingen. Daar zaten we met z’n vieren aan tafel.hun tafel. We zeiden niks maar opeens zaten we alle vier zachtjes te huilen. (Aagje blz 51)

Als er geen mensen meer zijn die de verhalen van de oorlog in Rotterdam kunnen vertellen is het goed om ze te kunnen lezen in een boekje, zo wordt hun stem nog steeds gehoord en het klinkt overtuigender dan De lege stad van Simone van der Vlugt. Koos Postema heeft van de indrukwekkende gebeurtenissen een rond verhaal gemaakt, kort maar krachtig. Daarom is Het bombardement van Koos Postema een aanwinst voor de minibieb.

+ ooggetuigenverslag van een gezin

Het Bombardement – Koos Postema | Erven Thomas Rap (1980) 56 blz met pasfoto’s van de gezinsleden die hun verhaal vertellen.

Disclaimer: boek geleend uit de Minibieb Backershagen. Weten wat er in deze minibieb gebeurd? Like de Minibieb Backershagen op facebook

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s