Boekencommentaar januari: gevarieerd lezen

Ik lees dus ik besta ook al merken jullie lezers van mijn blog daar weinig van, want afgelopen maand heb ik weinig geblogd, daarom nu dit bericht van mijn leeservaringen in januari.

Dit was niet het plan -> Dertig Dagen

De gelezen boeken van afgelopen maand zijn zeer gevarieerd. Aan het begin van de maand liet ik al weten verleid te zijn door  de feelgood roman: ‘Dit was niet het plan’, maar niet bekoord. Nee snel lezen voldoet niet, maar langzaam lezen is ook een crime. Althans dat was het wel voor mij wat betreft ‘Dertig dagen’. Toegegeven het is literatuur, niet zomaar een makkelijk lezen boek. Zinnen vol woorden die meer kunnen zeggen met een hoofdpersoon die als klusjesman bij zoveel verschillende mensen thuiskomt dat hij als een spons allerlei verhalen dan wel thema’s op kan zuigen. Bij dag 23 was ik er al klaar mee, maar dan zijn er nog maar 7 dagen voorbij. Ik heb stug volgehouden en ben niet in een ander boek begonnen. Het zou de doodsteek voor Verbeke’s roman zijn geweest. Maar uiteindelijk heeft het mij niets opgeleverd. Ik wist zelfs niet goed wat ik over het boek zou kunnen bloggen, maar je leest het hier.

Ik reis alleen

Om mezelf letterlijk en figuurlijk even een in een andere wereld te plaatsen, heb ik hierna een uitstapje gemaakt door het lezen van ‘Ik reis alleen’ een Scandinavische thriller van Samuel Bjørk. Kijk dan weet je weer waarom je leest => steeds maar weer bladzijden omslaan om te ontdekken wie heeft het gedaan en waarom. Natuurlijk heeft een goede thriller die kracht altijd, maar ik zoek dat altijd tijdens het lezen; ogen die over de letters vliegen, vingers die pagina’s om kunnen slaan tot het einde. Hoewel ‘Ik reis alleen’  wel een confrontatie is met een extreem slechte kant van de mens. Behalve dat de dader gepakt wordt en je lekker gelezen hebt kun je er verder weinig goeds over zeggen.

Wat is de wat

Dat brengt mij op het volgende boek wat ik aan het lezen ben (het is nog niet uit) ‘Wat is de wat’. Dit is voor mij een slow reading, maar dan bewust, want als je het hebt over het kwaad in de wereld dan brengen de verhalen van Valentino Achak Deng dat wel heel dichtbij. Achak is nog maar zes jaar als er een einde komt aan het mooie leven bij zijn ouders in het dorp in Zuid-Soedan. Hij vlucht door de jungle en sluit zich aan bij een groep jongens die naar Ethiopië vluchten. Voordat hij daar naar school kan gaan (in dat gedeelte van het verhaal zit ik nu) heeft hij al zoveel te vertellen, over de oorlog, over kinderen die tot slaaf worden, over honger en andere doodsangsten, over de eerste keer een blanke zien. Het komt allemaal binnen en dat temeer omdat hetzelfde nu speelt in een ander land met andere kinderen. Overigens vertelt Valentino (zo heet Achak nu hij leeft in de VS) die verhalen niet alleen tegen de lezer, maar ook tegen de mensen in stilte die hij in zijn leven nu ontmoet, terwijl in hij in flat in de Atlanta wordt overvallen en later uren moeten wachten voordat hij wordt geholpen op de eerste hulp, het maakt je bewust van de cultuurverschillen en de discriminatie. Juist omdat de verhalen afgebakend zijn, lukt het me om elke keer weer verder te lezen als ik het boek weer oppak, zelfs als ik tussendoor een andere boeken lees.

Zestig dagen en De dochter

Ik hoopte dat Wat is de wat ook als e-book te leen zou zijn bij de bibliotheek, dan kon ik hem op mijn e-reader meenemen, in plaats van de dikke paperback. Helaas tussen de tienduizenden boeken, die de bibliotheek aanbiedt, stond hij niet. Maar tjonge wat een keus. Met mijn bibliotheekabonnement heb ik gratis toegang tot deze schatkist en ik heb dan ook een avondje heerlijk lopen surfen. Verschillende boeken op mijn digitale boekenplank gezet en uitgeprobeerd. Ik kon de verleiding niet weerstaan om Zestig  dagen te lenen en in korte tijd uit te lezen. Heel andere koek zo’n chick lit: zestig dagen dekt amper het verhaal, maar het is wel grappig dat de verdubbeling van de titel mij geen moeite kost om door dit boek vliegen. En zo ben ik ook weer op de hoogte waaraan dit genre moet voldoen.

Het laatste boek in januari wat ik uitgelezen heb is De dochter van Linda Bruins Slot.  Deze Nederlandse thriller is in januari verschenen en ik vind het leuk dat de uitgever mij een kans heeft gegeven om dit boek te lezen zodat ik het kon recenseren. Ik ben benieuwd wat de Thriller leesclub van Hebban aan die leeservaring zal toevoegen.

Ondertussen zijn we in februari en ik ben benieuwd of bloggen en lezen vanaf nu wel weer samen gaan.

PS de linken verwijzen allemaal naar Hebban, ken jij dit boekensite en lezerscommunity al? Ik ben er regelmatig om mijn leesuitdaging voor 2016 bij te werken.

 

3 gedachten over “Boekencommentaar januari: gevarieerd lezen”

  1. Ga je nog een blog schrijven over Samuel Bjørk? Ik lees zelden thrillers, maar deze trekt me wel nadat ik er een paar andere blogs over las. En met wat je hier schrijft maak je me wel nieuwsgierig naar een verder verslag van je leeservaring…

    1. Aha, je daagt me uit…dus er kan nog een boekencommentaar over geschreven worden? Ik dacht dat andere lezers er al genoeg over hadden gezegd? Ik had je naam idd gezien bij andere recensies en nu blijkt dat je de thriller dus nog niet gelezen hebt. Het is wel iets voor je als het gaat om je wereldreis in boeken. Al lezend besefte ik hoe weinig vertrouwd ik ben met de topografie van Noorwegen, dat voelde dus af en toe unheimisch, maar vond ik voor het lezen van de thriller niet echt relevant. Het feit dat er een ‘christelijke’ sekte een rol speelt in het verhaal maakt het wel interessant voor een blog, maar uiteindelijk is de invloed daarvan helemaal niet zo positief en dat maakt dat het voor mij een boek is waar ik niet al te lang bij stil wil staan. Ik hoop dat deze aanvulling genoeg is voor je Lalagè 😉

      1. Ah dat maakt het duidelijker, dank voor de aanvulling! Als je er verder geen blog aan wilt wijden is dat natuurlijk prima. Ik heb al wel eens een heel ander soort boek uit Noorwegen gelezen: ‘Het boek Dina’ van Herbjørg Wassmo. Dat vond ik wel aardig, maar niet zo goed dat ik de vervolgdelen ook wilde lezen.Wel reis ik graag naar Scandinavië dus Samuel Bjørk blijft op m’n lijstje staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s