God sta me bij want ik ben onschuldig

Laatst had ik met mijn jongste zoon een heel interessant gesprek over schuld. Ik las voor uit Arjen Robben en de finale van de Champions League, uit de serie over Arjen Robben. In dit gedeelte is Arjen nog een schooljongen, die in de pauze voetbalt op het plein. Natuurlijk vliegt er een bal door de ruit. Volgens mijn zoon absoluut niet de schuld van Arjen ook al heeft hij hem wel het laatste aangeraakt. “Het doel had bij de muur zonder ramen moeten staan.” Tja dat is de zaak nog eens van een andere invalshoek bekijken. Zo kun je dus de vermoorde onschuld spelen.

De Club van Echte Lezers heeft van mij nog een recensie te goed over het laatste boek van Arjan Visser ‘God sta mij bij want ik ben onschuldig’. Of hier ook sprake is van vermoorde onschuld weet ik niet, want ik moet het nog steeds lezen. Toen ik in januari de nieuwsbrief van de Club van Echte lezers kreeg, werden er lezers gezocht voor twee verschillende manuscripten: Een man van goede hoop, het non fictie boek van Jonny Steinberg en deze roman van Arjan Visser God sta mij bij want ik ben onschuldig.  Ik reageerde omdat ik erg nieuwsgierig was naar het verhaal van de vluchteling uit Somalië, die uiteindelijk in Zuid-Afrika komt. Tot mij verbazing kreeg ik kreeg deze keer een ander boek dan ik waar ik mijn motivatie voor had opgestuurd. Een echte lezer zou daar niet moeilijk over doen, die leest per slot van rekening nog de etiketten van een shampoofles onder de douche. Ik weet niet waarom de uitgever mij deze titel had toebedeeld. Ik ken Arjan Visser niet als schrijver en journalist.

korte indruk

Het eerste hoofdstuk bestaat uit tien regels. Een allereerste jeugdherinnering van de schrijver die moet plassen maar niet verder de zee in durft te lopen. Dan komt zijn vader die hem pakt en wegslingert. In het tweede hoofdstuk geeft de schrijver al toe dat zijn herinneringen onbetrouwbaar zijn geworden. Toch pakt hij ze erbij om een familiegeschiedenis te reconstrueren. Aanleiding is de gevangenisstraf die zijn jongste zusje in Spanje heeft gekregen. De schrijver was daar om aan een boek te werken, maar voor zijn ogen ontwikkelt een heel ander verhaal. Hij ziet een verband met zijn vader die fruit importeerde uit Spanje en daar misschien een dubbelleven heeft geleid. Het boek wordt een persoonlijk verslag van een zoektocht, maar kan mij niet echt kan boeien. Ondertussen heb ik gezien dat andere lezers, die wel de moeite voor dit verhaal hebben genomen, mooie recensies hebben geschreven.

Ik vind mezelf nog steeds een echte lezer, ook als ik een bewuste keuze maak om een boek niet uit te lezen. Mijn zoon zou mij zo vrijpleiten: “had de uitgever maar een ander boek moeten sturen!” Overigens heeft ‘Een man van goede hoop’ ook mooie recensies gekregen, dus staat het nog op mijn  nog te lezen lijst.

Welk boek zou jij kiezen om te lezen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s