Mijn leesweek #1841

Om ervoor te zorgen dat ik blijf bloggen, ook zonder (hele lange) recensies, praat ik jullie voortaan bij in mijn leesweek. Want soms lukt het niet om een recensie te schrijven, zelfs al heb ik een leuk boek gelezen. Als je mij volgt op instagram, dan zie je dat er veel meer boeken door mijn handen gaan, op mijn blog lees je het hele verhaal.

Na Het verhaal van een huwelijk van Geir Gulliksen, las ik Erotische intelligentie van Esther Perel. Dit leek perfect in elkaar over te lopen. Waar Geir al dan niet naar aanleiding van zijn eigen huwelijk een fictief verhaal heeft geschreven, heeft Esther Perel een dosis praktijkverhalen over waarom het zo moeilijk is om het op het gebied van erotiek leuk te houden in een relatie. Ik had het boek van Esther Perel nooit gelezen als ik niet haar wijsheid had gehoord bij Zomergasten. (Ik was te laat om terug te kijken en luisterde naar de podcast, aanrader wat mij betreft.) Over dit boek heb ik al met vrienden gepraat, maar de recensie komt nog. Ik merk dat het voor mij voelt alsof ik uit de kast moet komen. Zo positief uit ik mij zelden over seksualiteit. Sterker nog ik heb altijd de neiging om mijn lezers te waarschuwen in de recensie wanneer er in boeken veel expliciete seks wordt genoemd. Geen wonder dat je van Erotische intelligentie rode oortjes zou kunnen krijgen. Temeer omdat allerlei seksuele relaties een gegeven zijn voor Esther Perel, waar zij geen waardenoordeel over heeft. Maar werkelijk zij geeft woorden aan wat ik om mij heen zie en voel. Ik heb er nog nooit over nagedacht, maar ik weet dat er veel waars in zit. De leeservaring komt dicht bij Niet ver van de boom van Andrew Solomom,  een andere Amerikaanse schrijver met Joodse roots. Je kunt hier mijn boekencommentaar daarvan lezen en merken dat ik worstel op het opschuiven van normen en waarden. Aan de andere kant vind ik dat ook het leuke van lezen, dat het mijn prikkelt om een eigen mening te vormen. (Dit had ik eigenlijk vorige week in mijn leesweek willen vertellen.)

9789088971938-vertrouwelijkVoor mijzelf is het dus nog een stap om meer inhoudelijk over seksualiteit te praten, maar Corina Schipaanboord heeft met haar boek Vertrouwelijk al een voorzet gedaan voor vrouwen in de reformatorische kerken. Dat boek heb ik deze week geleend in de bibliotheek en bijna in één avond uitgelezen.  Het boek is niet te vergelijken met het boek van Esther Perel, daarvoor lees ik teveel sociaal gewenste antwoorden voor de lezers in de doelgroep, christenen met een conservatieve visie. De vertrouwelijke verhalen die enigszins een ander beeld laten zien, zijn hartverscheurend. Ik zal het boek recenseren voor Boekenmening.

Kinderboekenweek

67seconden3dVerder was het deze week Kinderboekenweek. Voor mijn kinderen heb ik boeken gekocht, ik kon het niet laten. Voor de oudste  koos ik voor 67 seconden. Dit omdat het een verhaal is geschreven in korte regels, met veel wit op de pagina’s. In Amerika noemen ze het een verse novel. De tekst is zo compact dat hij binnen komt als een rap. Dit en het feit dat het verhaal gaat over een Afro-Amerikaanse jongen die zint op wraak omdat zijn broer is doodgeschoten. Het hele verhaal speelt zich af in de 67 seconden die de lift nodig heeft om van boven naar beneden te gaan.  Ik heb een recensie gelezen in de Trouw en het NRC. Bovendien was er ook aandacht voor deze roman in de Groot Vriendelijke Podcast. Eerlijk is eerlijk het boek zit nog in het inpakpapier.5b332_9789021414317_cvr-184x294

Mijn jongste zoon heeft Katvis van Tjibbe Veldkamp wel uitgepakt (nog niet gelezen). De prentenboeken van Tjibbe Veldkamp zijn altijd al favoriet in ons gezin. Ik vind het grappig dat hij nu een jeugdboek heeft geschreven met appjes. Uiteindelijk heeft de jongste meer belangstelling voor het kinderboekenweekgeschenk, wat we bij aankoop van deze boeken erbij kregen.

Als ik wist dat mijn kinderen meer belangstelling hadden voor boeken, dan had ik beslist Laat een boodschap achter in het zand van Bibi Dumon Tak gekocht. Het mooie non-fictie boek met gedichten over evenhoevigen. Ik heb de schrijfster er over horen praten bij de Taalstaat in de podcast van hierboven. Het boek is echt prachtig. Ik heb sowieso wel een zwak voor kinderpoëzie. De recensie van Wit als een wat in de Trouw van afgelopen zaterdag, deed mij ook al watertanden.

Maar door 67 seconden was ik toch wel benieuwd wat een versroman nu is. In de plaatselijke bibliotheek stond  Een van Sarah Crossan. Het verhaal van een Siamese tweeling, die voor het eerst naar school gaat. Ik ben er in begonnen en verrast over hoe de bladspiegel het ritme van de zinnen bepaald. Een bijzondere leeservaring.

leesweek 1841Gelezen deze week:

  • De verhalenbundel Hier wonen ook mensen – Rob van Essen
  • Een – Sarah Crossan
  • Vertrouwelijk – Corina Schipaanboord

Tot zover het verslag van leesweek 1841. Natuurlijk had ik gewoon kunnen beginnen met één, maar wij zijn ondertussen in week 41 van 2018, dus vandaar. Hoe was jullie leesweek?

8 gedachten over “Mijn leesweek #1841”

  1. Leuk om te lezen…….ik las inmiddels “zomerhuis” en “de geschiedenis van de bijen” Het waren goede tips…vooral “zomerhuis” een pijnlijk en belangrijk boek.

  2. Goedemorgen,

    Dank voor jouw leuke berichtje en wat een goed idee. Ik heb het boek Wat we niet wisten van Catherine West gelezen. Fijne roman, goede karakterontwikkelingen en mooi verhaal.

    Groet, Alie

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    >

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s