Mijn leesweek #1843

Afgelopen week was het herfstvakantie en voor het eerst was het ook echt vakantie voor mij. Ik had het huis alleen en zeeën van tijd om te lezen en te schrijven. Lees hoe ik van het ene boek in het andere viel en wat literatuur deze week bij mij heeft losgemaakt.

blogfoto week 43

Zoete zee heb ik afgelopen zondag uitgelezen. Een beetje teleurgesteld klapte ik het boek dicht. Aan het eind van het verhaal lijkt Izak Boon geen antwoord te hebben gekregen op de grote vragen waarmee het boek begint. Mag een geheim een geheim blijven vroeg ik mij af. Het antwoord kun je lezen in de recensie die ik afgelopen woensdag plaatse.

Geheimen in de literatuur

Toen ik Zoete zee als gelezen afvinkte op de site van Hebban, kwam ik erachter dat zij de week van het vergeten boek organiseren. Mijn blik in de boekenkast valt op ‘Het geheim’ van Anna Enquist. Meer aansporing heb ik niet nodig om eindelijk tijd te maken voor deze prachtige roman. Al vrij gauw merk ik dat ik de leek ben in dit verhaal. De muziekstukken die worden genoemd, ik heb geen idee, maar gelukkig is er Spotify en zo gaat er een wereld voor mij open, die van de klassieke muziek. In het geheim spelen meerdere geheimen. Het verhaal van Wanda Wielricke, geboren in 1933, die net voor de oorlog nog een zwaar gehandicapt broertje krijgt. Haar vader wil hem thuis verzorgen. Wanda mag geen vrienden mee naar huis nemen. Die verhaallijn vertelt  in korte scenes steeds iets over haar leven tot het einde van haar carrière als pianiste. De andere twee verhaallijnen zijn in het heden. Daar leven we mee met de oudere Wanda die zich teruggetrokken heeft in de Pyreneeën met haar herinneringen aan de muziek met als tegenpartij, en dat is curieus, het verhaal van Bouw, de ex van Wanda, die na het lezen van een krantenartikel besluit om haar na 30 jaar op te zoeken.

Eerlijk is eerlijk dat van die tegenpartij, alsof de twee verhaallijnen als twee muziekinstrumenten samen één stuk spelen met het levensverhaal als baslijn is iets wat ik als leek in de klassieke muziek niet zelf bedacht zou hebben. Ik heb deze wijsheid uit een recensie van iemand die meer verstand heeft van muziek. Het maakt Het geheim voor mij extra boeiend om te lezen. Ik proef regelmatig een ritme, waarbij steeds drie details extra opgelicht worden. Overigens op het einde lijken hier alle geheimen  onthult, waarvan één verdacht veel op Izak’s geheim lijkt.

 ‘De helderheidsmaniakken lieten je geloven in een valse eenvoud. Luister maar, zo logisch en klaar zijn de dingen die zich voordoen. Niets is raadselachtig, alles is van begin tot eind moeiteloos te volgen. Een leugen. Alsof je niet moest zoeken, alsof je niet op de tast een compositie binnen moest gaan, bereid om in elke richting te dwalen, niet te beroerd om op de meest onverwachte plaatsen een betekenis te vinden. Een interpretatie was toch geen uitspraak die voor eeuwig vaststond? Het gebeurde toch dat een betekenisbouwwerk dat je gedurende jaren met tevredenheid had opgebouwd ineens ging wankelen en in elkaar donderde?

Achter de Goldberg-variaties lagen Goldberg-variaties en daarachter wéér.’

Een quote aan het einde van Het geheim om kippenvel van te krijgen. 

Lollige cursus poëzie

Door het spitten in recensies en achtergrondinformatie naar Anna Enquist, kom ik erachter dat ze ook dichter was. Ik ken haar alleen van de boektitels. Omdat blogger Sandra eind november een poëzieweek wil organiseren, duik ik ook even in haar dichtbundels. Met een bibliotheekabonnement kan dat heel makkelijk omdat haar werk ook als ebook te leen is. Terwijl ik scroll in de poëzie van de laatste jaren stuit ik op Olijven moet je leren lezen van Ellen Deckwitz. Ik herinner mij dat bloggers enthousiast een paar jaar geleden hebben bericht over deze cursus genieten van poëzie. Omdat ik nog een groentje ben op dat terrein, download ik dit ebook. Nou dat heb ik geweten. Wat een passie en jeugdige hilariteit. Naar aanleiding van 23 vragen over poëzie, vertelt Ellen ons waarom gedichten niet (altijd meer) rijmen, waarom er zoveel wit tussen de regels zit, waarom een gedicht niet van alles kan betekenen en hoe je wegwijs kunt worden in vage poëzie. Elk hoofdstuk begint met een gedicht. Meestal van dichters waarvan ik nog nooit had gehoord en die mij niet direct aanspreken. Dat gebeurt pas bij ‘Ouderdom’ een gedicht van de Noor Rolf Jacobsen. Maar Ellen laat op deze manier wel zien hoe gevarieerd de dichtkunst is. Tussen het lachen door, (echt zelden zoveel plezier gehad om een boek, alsof ik bij een cabaretvoorstelling zat), laat ze zien waarom poëzie belangrijk is.

“Omdat wie een gedicht probeert te begrijpen, moeite leert doen voor het horen van iets anders dan de eigen monoloog, die dag en nacht aanstaat.”

Voor het beginnen met dichtbundels heeft zij praktische tips en raadt ze aan om vinkjes te zetten bij wat je aanspreekt. Later kun je herlezen, herkauwen om te ontdekken wat het echt betekent, maar in eerste instantie zal een gedicht een emotie overbrengen. Door er met andere over te praten kun je verder de diepte in duiken.  Nu ken ik mijn omgeving maar weinig mensen die gedichten voor hun plezier lezen, maar wie weet straks met de poëzieweek van Sandra leest, komen we erachter.

Voorbereiding

Bij de gedichten van Anna Enquist valt mij op dat ik gevoelig ben voor wat haar als moeder is overkomen. Haar gedicht ‘Dragen’ heb ik gemarkeerd, misschien kom ik er later op terug.

Omdat Ellen Deckwitz ook de bundel Dood werk van Maarten van der Graaff aanraadt, heb ik die ook ingekeken en stukken van zijn poëzie bestaande uit lijstjes en geklokte gedichten gelezen. Ik was verrast en heb er al zes gemarkeerd. Ook hier heb ik gelachen, geen idee dat poëzie zo leuk kon zijn. De roman Wormen en engelen van Maarten van der Graaff ligt klaar om te gaan lezen. Hij is een spreker op de literatuurdag van het Christelijke Literair Overleg, over een nagelaten geloof, zaterdag 17 november in Gouda.  Beschouw het als voorbereiding.

Heb jij afgelopen week tijd gehad om een (vergeten) boek te lezen?

7 gedachten over “Mijn leesweek #1843”

  1. ‘Het geheim’ heb ik in 2009 gelezen, maar ik kan me er amper wat van herinneren :S wel dat ik Anna Enquist een fijne schrijver vind. Contrapunt zal jij vast ook heel mooi vinden.
    ‘Olijven moet je leren lezen’ is inderdaad erg leuk! Ik ben zelfs naar een theatervoorstelling van Ellen Deckwitz geweest, ook de moeite waard.
    Sue (Boekenz) had het idee om in december vergeten boeken te lezen en ik ga met haar mee doen. Hopelijk lukt het me om een stuk of vijf boeken uit mijn kast te lezen.

    1. Een maand om vergeten boeken te lezen, werkt waarschijnlijk beter dan een week, want er ligt bij mij ook veel meer ongelezen in de kast.
      Contrapunt wil ik ook lezen en nog meer Goldbergvariaties luisteren. De combi lezen en muziek heeft het voor mij tot een bijzondere leeservaring gemaakt.

  2. In december ga ik inderdaad alleen maar boeken uit eigen kast lezen. Leuk als jullie meedoen, hoewel ik er niet zoveel publiciteit aan besteedt als bijvoorbeeld de Maand van de klassiekers.

    Mooie recensie Antoinetre. Zo te lezen is de podcast een waardevolle aanvulling geweest op het boek. En het klinkt als een héérlijke vakantie!

  3. Ik hoop zo dat je deze rubriek nog heel lang zal schrijven, ik kijk er naar uit (ik reageer meestal pas als ik achter mijn laptop kruip), ik vind het zo leuk om te lezen waar jij de afgelopen week mee bezig was.

    Nee ik heb afgelopen boek geen ‘vergeten boek’ gelezen maar ik ben wel begonnen in een boek dat mijn beste vriendin mij al een poosje aanraad (Een muur van water). Het is geen literatuur en ik wilde er eigenlijk geen recensie over schrijven maar des te verder ik in het boek kom, des te meer ik denk, hier moet ik iets over gaan schrijven, het raakt mij 😉

    Ik (her)lees momenteel ook Olijven moet je leren lezen, het is hilarisch hè?! Tof dat je mijn blog noemt, dankjewel Antoinette!

    1. Een muur van water van Teuntje de Haan? Ik zou zeggen doen. Toen het boek uitkwam heb ik haar erover gehoord, maar ik was het alweer vergeten 😉 En wees niet te streng over de indeling kwam literatuur, wij kunnen het begrip ook breder interpreteren…

      1. Ja klopt van Teuntje de Haan, thanks, je hebt mij overgehaald, ik ga nog twee boeken met dit onderwerp lezen en ze dan tegelijkertijd recenseren (maar niet als vergelijking).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s