Mijn leesweek #1848

Het was mijn een weekje wel, de najaarspoëzieweek van Sandra leest, waardoor meer poëzie ging lezen en er bijna elke dag over heb geblogd. Sandra heeft een mooie afsluiting gemaakt, die ga ik niet dunnetjes over doen. Maar ik geef toe er is wel een dichtbundel op mijn nog te lezen lijst gekomen. Ik heb nog steeds ‘Alles komt goed’ van Rob van Essen niet uit. Dat heeft natuurlijk gevolgen voor de stapel nog te lezen boeken, die ik dit jaar uit had willen hebben. Ik heb deze week geen nieuwe titels op mijn nog te lezen lijst gezet. Ik heb zelfs een bestseller, waar ik over twijfelde van de laatste tijd van de lijst geschrapt.

Dit wil ik lezen in december

IMG_8773
In Wees niet bang van Samuel Wells ben ik ook al begonnen. Volgens Trouw een serie preken, voor mij iets wat ik nu nodig heb. Liesbeth Goedbloed komt begin 2019 naar de boekhandel bij mij om de hoek, dan wil ik haar boek wel gelezen hebben.

Nieuw op mijn leeslijst: Kanonnenvlees – Lotte Dodion

KanonnenvleesJannie deelde het gedicht Bouwverlof van Lotte Dodion met een heleboel achtergrond informatie. Ik kende het gedicht uit De 100 beste gedichten voor de VSBpoëzieprijs 2017, waar overigens alleen dit gedicht van haar in staat. Maar flaptekst van  haar bundel Kanonnenvlees, maakt mijn nieuwsgierig naar meer: Kanonnenvlees is een poëtische staalkaart van hoe mensen aan elkaar kapotgaan. Soms beetje bij beetje, soms plots en overdonderend. In Kanonnenvlees verzamelt Lotte Dodion de brokstukken van een eerste schooldag, een laatste kus, een gebroken familie… en transformeert scherven tot schoonheid van de rauwere soort. Met chirurgische precisie legt ze wonden bloot en wijst u waar het pijn doet. Angst, afscheid of vluchtgedrag, haar personages zijn gewond en beschadigd, maar niet zielig. Ze dragen hun littekens als eretekens en blijven recht krabbelen. Haar gedichten zijn toegankelijk en eigenzinnig, herkenbaar en verrassend, hard en troostend tegelijk.
Kanonnenvlees gaat over vasthouden en loslaten, vallen en verrijzen. Het is een bundel waarvan u niet wil genezen. 

Ik heb de bundel direct bij de bibliotheek geleend als e-book en doorgescrolld, maar wat sluiten haar gedichten aan bij het gevoel wat het gedicht Moeder, van Hester Knibbe bij mij oproept. Als we weer over poëzie bloggen,  vertel ik jullie wat haar gedichten met mij doen.

Hoe De hemel verslinden van Paolo Giordano op mijn lijst slingert

ddi9789403132600Op 1 november ik een interview (de krantenartikelen zitten achter een betaalmuur, ik ben geabonneerd op de NRC en Trouw) las met Paolo Giordano in de NRC waarin werd gesteld dat de roman ging over de nood van het geloof. Dat maakt mij nieuwsgierig naar zijn boek. De manier waarop de schrijver de noodzaak van romans aangeeft, hoewel misschien ook wel cliché herken ik: “Romans gaan over hoe je als mens reageert op dat zogenaamde ‘onderwerp’, op gebeurtenissen, het leven, de wereld. Vroeger reisde de schrijver de wereld over en bracht verslag uit vanuit plaatsen die je niet kon bereiken. Nu de hele wereld bereikbaar is, moet de schrijver een andere ervaring bieden: graven naar een plek die anders veronachtzaamd wordt. Diep in de wereld duiken, zo voelde wat ik deed.”

Op 30 oktober was het boek al enthousiast getipt door het boekenpanel van DWDD. Maar op 4 november verscheen er een recensie in Trouw, waar en passant werd genoemd dat één van de kinderen in het gezin waar het boek over gaat is geadopteerd.  Zo’n  opmerking is voor mij voorlopig genoeg om het boek niet te willen lezen.

Ik zie nog steeds enthousiaste tweets voorbij komen, die het boek onder de aandacht brengen. Gisteren, 30 november kreeg de roman in een recensie ‘Een tragisch verbond dat vijftien jaar doorettert’ van het NRC maar 3 sterren, waardoor ik nu zeker weet dat ik hem niet hoef te lezen.

 Hoe beïnvloeden de media jouw boekenkeuze?

5 gedachten over “Mijn leesweek #1848”

  1. Oja, dat slingeren heb ik ook weleens, maar ik laat me eerder beïnvloeden door boekbloggers. Door de blog van Chantal (hoofdstuk12) wil ik ‘De hemel verslinden’ wel heel graag lezen. Franca Treur kan je vast wel waarderen. En ik ben heel benieuwd naar jouw bespreking van ‘Klein land’ dat ook nog hoog op mijn verlanglijstje staat.

  2. Nauwelijks, bestsellers zijn bij mij bij voorbaat verdacht. Boekbloggers waarvan ik weet dat ze mijn smaak zo’n beetje delen hebben meer invloed. En het thema, daarom geregeld ook non-fictie.. Bovendien moet het oorspronkelijk Nederlands zijn. Soms komt een boek van VPRO boeken door de “ballotage-commissie” hier. DWDD zegt me niets!
    Maar leuk dat je Lotte Dodion gaat lezen. Zo beïnvloeden we elkaar. Ik heb van Hester Knibbe Bedrieglijke dagen als e-book van de bieb gedownload. Na wat “doorbladeren” heb ik me gistermiddag helemaal uitgeleefd bij het uitpluizen van het titelgedicht. Wat heerlijk om te doen, ik was even helemaal van de wereld.

  3. Ik laat mij vooral beïnvloeden door VPRO Boeken qua media en ik volg noteer tips van collega boekenbloggers, een aantal mensen op Goodreads waarvan ik weet dat ze dezelfde voorkeuren in boeken hebben en Adriaan van Dis, iedere keer als hij roept (in bijv. DWDD of tijdens interviews in bijv. de krant/tijdschriften) ‘lees dit boek’ dan blijkt het een ge-wel-dig boek te zijn 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s