Mijn leesweek #1850

Op zaterdag praat ik jullie bij over wat ik heb gelezen en deze week bespreek ik vier boeken waarvan ik geen aparte boekencommentaren ga schrijven.

blogfoto leesweek 1850

Het viel niet mee om na  de magische leeservaring met Alles komt goed aan een volgend boek te beginnen. Dat wil zeggen de overgang naar De onderwaterzwemmer van P.F. Thomése voelde als een koud bad. In het eerste gedeelte van deze roman worden veel woorden gebruikt om een drama neer te zetten: In de oorlog steken vader en zoon in de nacht een rivier over. Alleen de zoon bereikt de overkant… (De rest van mijn leeservaring staat aan het einde van deze blog)

Overhoop – Liesbeth Morren

Als een boek niet lekker leest, pak ik al snel iets anders erbij. Twee romans en een novelle die ik wel in no-time uit had deze week, horen tot de toppers in de christelijke boekwinkel. Als je daar nu een boek koopt, krijg je Overhoop van Liesbeth Morren cadeau, omdat ze een actie hebben: De maand van het geschenk. De novelle kost anders 4,95. Het is een heftig eigentijds verhaal, waarbij Tijs worstelt met verdriet en rouw nu hij net te horen heeft gekregen dat zijn vrouw Laura uitbehandeld is en voor de kerst zal sterven. Hij blijft achter met 2 jonge dochters. De pijn wordt op elke bladzijde invoelbaar gemaakt. De woorden en beelden die de schrijfster daarvoor gebruikt vind ik literair gezien over de top, maar ik schrijf het met schroom. Het voelt zo persoonlijk en wanneer je mensen kent die worstelen met kanker en daaraan overlijden, dan schieten woorden altijd te kort, aan de andere kant zullen er lezers zijn, die deze taal wel waarderen. Bovendien geeft de schrijfster aan het einde een prachtige metafoor die de hoop geeft om kerst te vieren onder alle omstandigheden.

Kerst op Carton – Tamara Alexander

Een kerstroman in Amerikaanse stijl  is Kerst op Carton van Tamara Alexander.  Voor mij een kennismaking met deze populaire auteur, die behoorlijk dikke historische romans schrijft.  Na één leesavond weet ik dat het hierbij zal blijven. Het heeft niets waar mijn lezershart harder van gaat kloppen; te voorspelbaar en dan nog niet geloofwaardig. Ik kan niet ontkennen dat het perfect is om te lezen als ontspanning.  Voor de volledigheid een samenvatting van de inhoud: Aletta’s man sterft tijdens de Amerikaanse burgeroorlog. Ze is in verwachting en verliest ook nog haar baan en woning. Dan krijgt ze een kans om te helpen bij een kerstverkoping op een landhuis.  Op het landgoed moet kaptein Winston herstellen van zijn oorlogsverwondingen. Meer hoef ik er vast niet over te zeggen.

Het merkteken van de Koning – Jocelyn Green

De historische roman Het merkteken van de Koning, heeft mij afgelopen week een paar uurtjes nachtrust gekost. Een echte pageturner, maar daarvoor had deze lovende recensie bij Boekenmening mij al gewaarschuwd. Julianne, een jonge vroedvrouw, die wordt gebrandmerkt. Om onder haar straf uit te komen, gaat ze samen met andere gevangenen naar de Franse kolonie Louisiana. Ze hoopt daar haar broer Benjamin te vinden, die soldaat is. Voor de overtocht wordt ze gedwongen te trouwen met een veroordeelde smokkelaar. Een andere verhaallijn volgt officier Marc Paul Girard, die Julianne niet kan helpen bij haar zoektocht naar Benjamin, maar ondertussen wel alles voor haar over heeft. De romance tussen de hoofdrolspelers vind ik veel boeiender dan de uitvoerige beschrijvingen van de expedities en de onderhandelingen met de indianen. Midden in de nacht en halverwege het boek is één cliffhanger opgelost en dat was voor mij een definitief einde. Deze roman kan uren leesplezier opleveren, maar persoonlijk ga ik toch liever voor iets meer literaire uitdaging.

Verder met De onderwaterzwemmer

Laatst zag ik de 10 procent regel; als het boek je niet boeit binnen de 10% van de totaal aantal pagina’s mag je het gerust weg leggen. Het was Thomése bijna overkomen; de eerste 25 bladzijde zijn echt niet overtuigend. Het is dat ik niets anders bij mij had toen ik in de kantine van de voetbalclub zat te wachten,  dus ik las verder. Als ik het boek zou mogen redigeren, zou ik de eerste vijftig pagina’s skippen tot deze laatste alinea van het eerste deel:

“Ongetwijfeld zullen ze de overkant bereiken, ongetwijfeld zal hij op de drempel van de keukendeur staan, maar hij zal het niet zelf zijn. Wat mama ook zal zeggen, hoe mama ook tegen hem begint te schreeuwen, hij zal zich aan de binnenkant van de situatie bevinden en er niet uit kunnen. De woorden, de woede, het verdriet, de schuld: ze zullen om hem heen zijn, als een onbegrijpelijke nacht, maar hij zal zelf onvindbaar blijven.”

Dit greep mij zo bij de keel, alsof ik een gedicht las. Alsof Thomése het niet heeft over zijn romanfiguur. Ik ken mensen waar deze woorden waar voor zijn. Vol goede moed begon ik aan het tweede deel, maar het bleef ongemakkelijk toen het verhaal zich verplaatste naar de binnenlanden van Afrika. Uiteindelijk ben ik afgehaakt op pagina 101 en dat dan vooral omdat ik aan het einde van het jaar nog zoveel andere boeken wil lezen.

Wanneer haak jij af in één boek?

2 gedachten over “Mijn leesweek #1850”

  1. Jouw zin: ‘Deze roman kan uren leesplezier opleveren, maar persoonlijk ga ik toch liever voor iets meer literaire uitdaging.’, dat is wat ik altijd zeg als mensen vragen waarom ik er voor kies om alleen maar literatuur te lezen. 😊

    Ik heb dit jaar 3 boeken weggelegd. Ik denk eerst na waarom een boek mij niet pakt (soms pakt het verhaal mij niet of ben ik niet in de juiste stemming) en ik kijk in mijn notitieboekje met mijn te lezen boekenlijstje, wie heeft mij getipt over dit boek, ik lees evt. de (bijbehorende) recensie en lees daarna verder in het. Lukt het na 100 pagina’s nog niet dan leg ik het weg. Het moet geen moeten worden maar ik geef de auteur wel de ruimte om het te proberen.

  2. Van ‘De onderwaterzwemmer’ vond ik juist het begin heel sterk en daarna werd het te langdradig. Ik heb het wel uitgelezen omdat we het met de boekenkring gingen bespreken en dan probeer ik altijd wel zo ver mogelijk te komen in een boek, net als bij recensieboeken. In elk geval wil ik dan kunnen uitleggen waarom het me niet beviel.
    Het kan verschillen per boek hoe snel ik beslis of ik door ga lezen. Soms erger ik me na een paar regels al kapot, andere keren besluit ik na 100 bladzijden alsnog om te stoppen. Dit jaar heb ik zeven boeken wel gestart maar niet uitgelezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.