Laten we het er maar niet over hebben

Gisteren ging ik met mijn tienerzoon naar Akwasi. Eigenlijk ken ik het multitalent Akwasi niet zo goed. Maar kijk op zijn site en je ziet  een professie bij elk van zijn letters (Anton Karel Willem Anton Simon Isaac). Ik heb hem weleens gezien bij DWDD en ik weet dat hij hiphop maakt. Een muziekstijl die onze jongens leuk vinden, ook al staat Akwasi (nog) niet op hun playlist. Een beetje ongemakkelijk voelde het dus wel om T (Teunis Hendrik) mee te nemen naar het bibliotheektheater in Rotterdam. Ongemak, dat is het centrale thema in de poëziebundel ‘Laten we het er maar niet over hebben’, die Akwasi onlangs heeft geschreven. Op zo’n moment komt hij als schrijver bij mij in beeld. Het enige overtuigende argument voor mij om Teunis mee te nemen was, dat ik hem wilde introduceren met een Zwartlicht rolmodel. Iemand die zich durft uit te spreken over onrecht waar T mee geconfronteerd wordt. Wij kunnen ook een gedicht maken met een datum zoals bladzijde 9 uit de bundel. Een moment dat pijn in het hart wordt gegrift door woorden.

IMG_8841

Akwasi begon te schrijven toen hij 14 jaar was. In het theater had hij contact met leerlingen van die leeftijd. Hij liet zien hoe verlegen hij zelf toentertijd was,  een groot contrast met de zelfverzekerde man van 30 die nu op het podium zit en zich laat interviewen door leeftijdgenoot Derek Otte.  Akwasi ging schrijven om te dissen. Hij heeft altijd een notitieboekje bij zich en schrijft alle mooie en lelijke dingen op. Met zijn teksten pakt hij mensen uiteindelijk (zoals meester John van bladzijde 9).

Ik vond de ontspannen Akwasi inspirerend omdat het duidelijk werd dat hij een ambitieuze, hardwerkende man is. Een ondernemer, die werkt vanuit urgentie, met creatieve ideeën, die zijn zaken op orde heeft. Uiteindelijk gaat het niet om de dure spullen, de looks, maar om het hart en dat van hem klopt voor rechtvaardigheid. Zijn advies was dat we veel meer met verschillende bevolkingsgroepen zouden moeten omgaan. Hij geeft het goede voorbeeld. Ik had geen beter mens kunnen bedenken waar T naar kon luisteren, maar echt boeiend vond hij het niet. Er kwam pas een klein glimlachje bij de laatste leerlingenvraag: “Waarom heeft u lang haar?” Op dat moment was er een connectie tussen die twee, want T wil ook geen kort haar.

Zoals een moeder van een tiener betaamd, heb ik mijn jongen niet verder in verlegenheid gebracht; geen vragen gesteld, niet in de rij voor een handtekening, maar vlug naar huis. De dichtbundel ‘Laten we het er maar niet meer over hebben’ heb ik al.

Zuid-Afrika

9789026345623Het boekje (A5 formaat) heeft een strakke uitstraling met een foto van Akwasi  en de titel ergens rechtonder op de omslag weggemoffeld. Het is duidelijk dat Akwasi de lezer ergens over wil spreken, maar misschien komt het nog niet uit. Toen ik in het boekje bladerde, viel mij de mooie vormgeving op en voor een dichtbundel is hij best dik. De variatie springt vanaf de pagina’s tegemoet, zelfs bijna lege pagina’s met een paar (veelzeggende) woorden, trekken mijn aandacht. Er wordt regelmatig gerijmd en dat maakt deze poëzie toegankelijk. Alle gedichten hebben een titel en Akwasi is een meester in het plaatsen van een mug naast een olifant. Ik was verkocht bij het gedicht Zuid-Afrika (blz 76)

als ik hier had gewoond

had ik mijn furie niet overleefd

er zou iedere dag iets zijn

waar ik woest op zou zijn geweest

In een interview met Trouw ontdekte ik dat de nog aanwezige apartheid (ook al noemen we het nu anders) aanleiding was voor Akwasi om deze dichtbundel ‘laten we het er maar niet over hebben’ te maken. Er wordt volgens hem nauwelijks gepraat over de invloed die Nederland heeft op Zuid-Afrika. Nu voel ik mij niet direct aangesproken door dit verwijt, maar ik heb dan ook een bovengemiddelde interesse als het op de relatie Zuid-Afrika Nederland aankomt.

Tijdens de avond in het theater werd er gevraagd of Akwasi een favoriet gedicht had. “Ze zijn allemaal mijn favoriet”. Hij bladerde en las vervolgens ‘maarten luwte king’ (blz 36). De gedichten worden indringender als ze voorgedragen worden. Ik val in herhaling maar, Akwasi heeft iets te zeggen! Niet alles is leuk om te lezen in deze dichtbundel. De taal is zeker als je niet met hiphop of rap vertrouwd bent ronduit grof. Toch wil ik je aanmoedigen: laat het niet zomaar aan je voorbij gaan, omdat jij niet tot dezelfde bevolkingsgroep hoort. Of omdat jij nog niet te maken hebt gehad met discriminatie. Akwasi trekt het in zijn bundel breder. De eerste keer verliefd, het contact met je moeder, de leugentjes om bestwil, een journaliste die experimenteert met freebleeding. Echt, het moet raar lopen als er niet een tekst is op één van de 132 pagina’s staat, die jou niet kan raken. Het toffe van poëzie is, dat heb ik ondertussen wel ontdekt, het boek is nooit uit.  Iedereen heeft een moment waar we het niet over willen hebben en daarom heeft Akwasi dit voor jou geschreven.

Laten we het er maar niet over hebben – Akwasi| Ambo Anthos (2018) 132 blz. €15,–

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.