Mijn leesweek #1910

Vorige week heb ik niet over mijn leesweek geblogd omdat het voor ons voorjaarsvakantie was en ik zou hem deze week weer overslaan omdat het zo druk is in mijn hoofd. Ik merk dat de boeken wat langer in mijn hoofd blijven hangen als ik geen tijd krijg om het van mij af te schrijven. Geen tijd voor bloggen kwam deze week onder andere doordat ik naar het Stedelijk Museum ben geweest, omdat ik graag de tentoonstelling Spirits of the Soil van Raquel van Haver wilde zien. Aanrader als je het van mij wilt aannemen:  Ik kan de foto’s delen, maar hoe gek het ook klinkt; je moet ze zelf ervaren. Het is meer dan een schilderij bekijken, je ruikt het, je staat voor een verstild fragment op een groot paneel en je voelt leven, beweging of beeld ik mij dat in? Zo gaaf!

Overigens in het Stedelijk Museum kwam ik ook oog in oog te staan met Cathedra van Barnett Newman, net als Tiddo en Isa uit Een onbarmhartig pad. Het is de aanleiding voor hun relatie en natuurlijk wordt dat in diepere lagen in deze roman uitgewerkt. Ik vond het wel grappig om op deze manier geconfronteerd te worden met een recente leeservaring.

Wat een heerlijk schilderij is het in zijn eenvoud. Ik zou willen dat het in mijn hoofd één kleur is of één tint. Maar sinds De ommegang maalt er dus iets door mijn hoofd over hoe herkenbaar die tijd van de Middeleeuwen is met onze tijd als het gaat over hoe decadent christenen leven. In de vakantie heb ik de kerkgeschiedenis er nog eens op nageslagen en mij verdiept waarom Hus nu toch eigenlijk op de brandstapel moest. Ondertussen heb ik een eigentijds boek van een priester en hoogleraar uit Praag; ‘Raak de wonden’ aan  van Tomáš Halík. Best een pittig boek qua niveau, maar hij zegt o zulke interessante dingen over het geloof in deze tijd. Hoe we onze ogen niet mogen sluiten voor het lijden.  Ik had gedacht een blog te schrijven over wat te lezen in de tijd voor Pasen, maar het is dus in mijn hoofd blijven hangen.

In de vakantie heb ik mijn vervolgens schuldig gemaakt aan binch reading zoals Rob van Essen al adviseerde bij zijn recensie over Een onberispelijke man van Jane Gardam. Het eerste deel van de trilogie gaan we aanstaande woensdag bespreken op de leesclub. Dat wordt leuk, maar ik vond het het tweede deel een trouwe vrouw eigenlijk nog beter. De laatste vrienden was uiteindelijk goed om weer af te kicken van deze Engelse literatuur, want maart zou de maand van Ik lees Nederlands worden. Ik heb 3 boeken klaar liggen…

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.