Mijn leesweek #1917

Mijn leesweek, zou ik deze keer leesmaand kunnen noemen, want in april heb ik behalve recensies geen updates van mijn leesweek geplaatst. De meeste boeken die ik las in april hebben een directe link met Het Vloekhout. De laatste weken discussieer ik over deze roman in de Hebban literatuurclub. Zo kwam ik zelf op het herlezen van Specht en Zoon, maar iemand anders noemde bijvoorbeeld ook het Heilig Hout van Martinus Nijhoff.

heilig houtNu heb ik het voorrecht dat de bibliotheek Rotterdam deze titel uit het antiquariaat in hun magazijn heeft en dat ik die gewoon kon lenen. Ik was zeer verrast over deze bundel met drie toneelbewerkingen voor de christelijke feesten, Kerst, Pasen en Pinksteren. Een Kerstspel, een uitvoering met kinderen in de kerk of op school kende ik wel, maar dat er vroeger ook tijdens Pasen en Pinksteren zoiets gedaan werd, wist ik niet.  De bundel is uit 1950 en voor de vrijzinnige jeugd geschreven. Toch vind ik dat Nijhoff mooie gedachten heeft verwerkt in zijn uitvoering. De teksten van verschillende bijbelse figuren zijn allemaal op rijm. Het was interessant om te lezen tijdens de Paasdagen.

insekt op boekVerder deed Het vloekhout lezers denken aan Kafka. Een naam waarvan ik onlangs De gedaantewisseling van een boekenmarkt mee naar huis had genomen. Het is een dun boekje, maar een bizar verhaal, over hoe een mens veranderd in een insect en de familie vervolgens niet goed weet hoe hier mee om te gaan. Ik zie zelf nog niet direct het verband met het vloekhout, maar Kafka is natuurlijk meer dan één boek.

luisterbieb Het Achtste levenNaast Het Vloekhout heeft ook Het achtste leven (voor Brilka) van Nino Haratischwili mij bezig gehouden. Ik had al van meerdere lezers gehoord dat dit echt een mustread was. Toen de bibliotheek begon met het wekelijks delen plaatsen in de luisterbieb, ben ik aan dit dikke boek begonnen. Er zijn zes delen in de luisterbieb variërend van 5 uur tot 10 uur luisterplezier. Alleen het laatste deel is slechts 3 uur, maar op één of andere manier lukt het mij niet om die te downloaden. Ondertussen heb ik het via het ebook uitgelezen. Over de luisterervaring wil ik nog een aparte blog schrijven omdat deze familiegeschiedenis van meer dan 100 jaar uit Georgië mij heeft geraakt. Rusland is ook het decor in Het vloekhout, dus is er een bruggetje tussen beide boeken, zeker als het aankomt op Stalin of de generalissimus.

De munt van judeaVerder las ik De munt van Judea, het schrijversdebuut van Kefah Allush. De boekomslag belooft een thriller, maar omdat de hoofdpersoon Gabriel, (net als de schrijver) een journalist is, gaat hij nog al vrij analytisch te werk en dat is niet goed voor spanningsboog. Gabriel krijgt onverwacht een email waarin staat dat hij een pakket kan ophalen in Jeruzalem van zijn vader, die 30 jaar geleden spoorloos is verdwenen. Wat volgt zijn 12 dagen door het Midden-Oosten en Ethiopië, waar Gabriel steeds een stukje van de puzzel oplost, dichter bij zijn vader komt en ontrafelt waarom hij 30 jaar geleden van de radar verdween. Het boek begint sterk, ook doordat er gelijk een tweede summiere verhaallijn is, van iemand die Gabriel volgt,  maar Kefah Allush zou wat mij betreft meer aan de verbeelding mogen over laten. Nu zorgen details ervoor dat de lezer sneller dan Gabriel door hebben wat er aan de hand is. Aan de andere kant leest het boek wel lekker weg en nuanceert de schrijver tussen neus en lippen door wel de clichés die wij van het Midden Oosten kunnen hebben.

Vijf boeken op de leesstapel voor mei 

leesstapel mei

Laat ik maar gelijk delen wat klaar staat om te lezen in mei. Twee boeken liggen al wat langer, sinds ik de aanwinstenmail van maart van de bibliotheek had ontvangen. Ik word daar zo hebberig van. Vaak reserveer ik de boeken direct, onder andere De Moederbanden van René den Ouden. Ik dacht deze roman past bij het boekenweekthema, maar ik heb er niets mee gedaan. De achterflap belooft een roman gebaseerd op een ware familiegeschiedenis, over een arbeidersgezin in de jaren zestig die met muziek kunnen ontsnappen aan hun benauwde wereld. Dan sterft één lid van het familiekwartet, na een mysterieus auto-ongeluk en dat ontwricht de familie. Veertig jaar later gaat een zoon op zoek naar de muziek van zijn moeders familie om het geheugen van zijn moeder te prikkelen, na een herseninfarct. De muziek maakt niet alleen verhalen los…

Verder koos ik De wateraap van Mariken Heitman omdat ik in en Trouw  een mooie recensie zag staan. Hoe wordt je mens als dat betekent man of vrouw? Ik ben er ondertussen begonnen en leef mee met biologiestudente Elke, die worstelt met identiteit. Ik zie veel metaforen en vergelijkingen met dieren.

“Ik had verondersteld dat ik zo goed als af was, tot alles rond mijn twaalfde onaangekondigd veranderde. (..) Er volgden uitstulpingen, groeistuipen, huilbuien en donker vijandig haar dat als insectenpootjes uit mijn witte onderbroek wilde kruipen; onontgonnen gebieden die ik begon te mijden tijdens het douchen.”

Wat een stijl!

vos 8Nog voor de aanwinstenmail van april in mijn postvak zit, ontdek ik dat Vos 8 van George Saunders nieuw is in de bibliotheek. Wat een prachtig boekje! Ik had anderen er al over gehoord, maar toen was mij de ondertitel nog niet opgevallen Een furhaal. Als je het hardop zegt dan hoor je het. Het boekje heeft ook tekeningen, maar is één brief van een Vos, die begint met ‘Beste leezur, Allureerst wil ik zegge sorrie as ik woorde furkeert spel.’ Na de eerste regels sluit ik hem al in mijn hart, wat een herkenning. Mijn zoon met dyslexie begrijpt het direct.

Dan Milan Kundera, iemand noemde zijn naam in de Vloekhout leesclub en ik ken alleen maar De ondraaglijke lichtheid van het bestaan en dan alleen maar de film uit 1988. Puur jeugdsentiment hoe ik hier naar toe ben geweest met een paar mensen toen ik nog op het internaat zat. Nu deze titel uit de bibliotheek halen, is een direct gevolg van Het achtste leven (voor Brilka). Hoe was het ook alweer, wat bereikte ons van achter het ijzeren gordijn?

Overigens is het ook omdat een boek uit Zuid-Afrika van de journaliste Marianne Thamm speelt met deze titel; De ondraaglijke blankheid van het bestaan. Oorspronkelijk heeft het boek een andere titel namelijk Hitler, Verwoerd, Mandela and me, A memoir of sorts. Ik wil dit boek lezen nadat ik een podcast met Tom Lanoye met Marianne Thamm. Bovendien heeft één van mijn vriendinnen mij getipt.

Vijf titels, ik heb benieuwd hoe ver ik kom. Welke titel zou jij willen lezen?

3 gedachten over “Mijn leesweek #1917”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.