Mijn luisterweek #1919

Van 6 t/m 12 mei is de week van het luisterboek, zo’n promotieweek van de boekenbrache om het luisterboek in het zonnetje te zetten, want luisteren is ook lezen. Ik sluit mij er bij aan. Mijn leesweek #1919 is deze keer een luistervariant. Juist deze week luisterde ik naar Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer, voorgelezen door Francois Broekhuijsen, die wat mij betreft dat ontzettend goed doet, maar daarover straks meer. Ik ga al net zulke zinnen schrijven als Ilja…

Vorige week zaterdag begon ik omdat ik toch nieuwsgierig was waarom dit boek door velen de gedroomde winnaar was voor de Libris Literatuurprijs, die het overigens niet gewonnen heeft. Ilja Leonard Pfeiffer toont zich een waardig verliezer. In deze column klinkt meeleven voor Esther Gerritsen en tja wie weet is de Italiaanse traditie nog niet zo slecht idee. Grand Hotel Europa is beschikbaar in de luisterbieb van de bibliotheek (als je lid bent). Ik moest wel even wat ruimte vrij maken voor de 1150 MB, oortjes in en luisteren maar…

5bfe2_9789029526227_cvr-184x283In eerste instantie snapte ik niet waarom dit zo’n populair boek is. Het Grand Hotel Europa, de dikke pil met een rode piccolo op een turquoise voorkant, is een roman over een schrijver die Ilja Leonard Pfeiffer heet. Hij verblijft een onbestemde tijd (ik heb het boek nog niet uit op het moment dat ik deze blog schrijf) in een hotel met een groot verleden op een onbestemde plaats, want zojuist is opgekocht door een Chinees, die het weer tot een tophotel maakt waar toeristen op af komen. Ilja zelf is er omdat zijn relatie met Clio, met wie hij samenwoonde in Venetië, is verbroken. Om het verlies van zijn grote liefde te verwerken schrijft hij het van zich af. Net zo als hij moet werken aan een roman voor zijn uitgever, die over massatoerisme gaat. Wat volgt zijn lange hoofdstukken waarin heden (gebeurtenissen en gesprekken met mensen in het hotel) zich afwisselende met een verslag van zijn relatie met Clio en de dingen ze samen hebben ondernomen. Terwijl de schrijver, in die tijd ook meewerkte aan een documentaire over de effecten van het massatoerisme en hij af en toe op reis was om zijn boeken te promoten. De hele mix aan verhalenlijnen maakt Grand Hotel Europa tot een bijzondere cocktail van reflecties en visies, in bombastische volzinnen en met de nodige ironie, een stijlfiguur die lastig kan zijn. Tjonge zelfs korte weergave van de inhoud is er niet bij. Ik moet denken aan Clio die aan Ilja vroeg:

“Wil je de lange of de korte versie? De korte versie is ook lang.”

Toen ik dit hoorde moest ik lachen. Het was pas in dit vierde hoofdstuk (track 12) dat ik er plezier in begon te krijgen. Ik het begin dacht ik regelmatig ‘Jakkes’ of ‘Dit is toch om te kotsen?’ Al dat theatrale taalgebruik. Als Ilja aankomt in Venetië in hoofdstuk twee, verdwaal ik gewoon door het horen van het hele Italiaanse stratenplan.

Ik weet niet of ik lezend verder was gegaan, maar luisteren doe ik terwijl ik ondertussen mijn huishouden doe, de hond uitlaat, enzovoort. Ik kan niet verder bladeren om te kijken of het beter wordt en het enige wat mijn aandacht er bij houdt, is de nieuwsgierigheid waarom (bijna) iedereen wegloopt met deze Ilja Leonard Pfeiffer? Ik ken hem alleen van zijn gedichten in het NRC. Dan verbaas ik mij altijd hoe hij de actualiteit zo kernachtig in de regels van een sonnet kan weergeven. Dit proza lijkt er in de verste verte niet op en ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat het niet allemaal is wat het lijkt.

Sommige stukken met visies over massatoerisme en vluchtelingen (die zijn er ook in Grand Hotel Europa) komen op mij over alsof ik naar een radioprogramma zit te luisteren. Het enige wat ik denk is: ‘ik hoor toch niets nieuws?’ Hoe moet dit met de lezers van dit boek, durven wij ooit nog op vakantie te gaan? Werkelijk alles wordt te kijk gezet. Ik vind dat wel prikkelend. Er zijn zelfs stukken die ik aan mijn 14 jarige zoon laat horen. De nerds die op vakantie gaan (laatste gedeelte track 25 of blz 97) of het plan om toerisme uit te breiden in Amsterdam met Amsterdam Beach, A’dam Castle, A’dam Lakes en A’dam Harbour (track 82), maar dat komt natuurlijk omdat wij in Rotterdam daar onze ideeën over hebben.

Hofmakerij

Langzaam begin ik te begrijpen waarom dit boek zo toegankelijk is voor groot publiek, zelfs door de volzinnen heen. Ik begin te begrijpen dat het theatrale gedoe, hoffelijkheid is die wij zijn kwijtgeraakt en zo wordt ik verleid… Het is vermakelijk zonder de literaire puzzelstukjes, die erin zitten gelijk op te lossen. Ik voel zelfs inspiratie. Ik wil een hotelkamer boeken om een boek te gaan schrijven. Misschien is dat straks nog de enige vorm van toerisme die wordt toegelaten. Maar bovenal moet ik lachen, vooral omde confrontaties die Clio en Ilja hebben, de ruzies die uit het niets lijken te komen en waar het onbegrip tussen man en vrouw in een heerlijke show wordt uitgewerkt. Ik denk dat dit zeker te danken is aan de manier waarop Francis Broekhuijsen deze scenes weet uit te buiten. Hoewel de schrijver natuurlijk de tekst aanlevert, hoor je de karakters daar helemaal tot leven komen.

Pluspunt voor dit luisterboek is dat elke paragraaf in de 26 hoofdstukken zijn eigen track heeft. In totaal 148 tracks dus. Hoewel niet duidelijk is bij welk hoofdstuk ze horen, is het wel enigszins overzichtelijk. Ik heb overigens ondertussen mijn eigen exemplaar gekocht en zou daar de desbetreffende tracks met potlood in kunnen vullen als ik het gedeelte wil naluisteren in plaats van lezen. Misschien kom ik ooit nog terug op de literaire puzzelstukjes, als ik het boek uit heb. Ik heb nog 3 en half uur luisterplezier voor de boeg, nog vijf hoofdstukken.

Welk luisterboek zou jij aanraden?

Andere luisterervaringen (vooral van Nederlandse literatuur) die ik besproken heb op mijn blog zijn:

2 gedachten over “Mijn luisterweek #1919”

  1. Ik ben dol op luisterboeken! Maar dit boek trekt me niet. Voor luisterboeken ga ik liever voor iets wat net wat eenvoudiger is dan wat ik normaliter lees, dan kan ik ondertussen ook nog iets anders doen (koken, kleuren).

  2. Ook ik luister ook vaak boeken! Ik kan je de boeken voorgelezen door Sander de Heer aanraden, hij kan zo mooi vertellen. Bijvoorbeeld De IJsmakers van Ernest van der Kwast of Alleen met de Goden van Alex Boogers.

    Ik deel je mening wat betreft Grand Hotel Europa, ook ik moest even wennen maar heb er uiteindelijk erg van genoten. Alleen ik vind het zo lastig om het in een bespreking te verwoorden dat ik het maar voor mij uit blijf schuiven..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.