Mijn leesweek #1928

In dit bericht praat ik je bij over de boeken die ik afgelopen week heb gelezen, zonder een uitgebreide recensie, maar vooral over wat mij tussen de regels is opgevallen. Soms zegt het ene boek iets over een ander boek.

Vorige week twitterde ik nog deze zin uit Ons soort mensen van Juli Zeh waarin schrijver Dostjoverski wordt genoemd; “Maar als hij in Berlijn was veranderde het dorp in een Dostojevski-roman, waarin elk personage begeleid door de vraag: wie was dat ook alweer.” Nu ben ik ondertussen bij deel 5 van Misdaad en straf aangekomen en inderdaad de personen met die lange  naam met een L, waar heb ik hem eerder gehoord? Het is even taai, dit gedeelte van de Russische klassieker. Ik val terug op mijn hoofdstuk per dag ritme, waar ik jullie aanstaande donderdag samen met Ali Molenaar meer over zal vertellen, als we de eerste drie delen bespreken.

Deze week las ik in deel 4 las ik tot mijn verbazing dat ook Dostjoveski al spreekt over het Rijk der zieken:

“Laten we nu eens stellen dat geesten eigenlijk brokjes en flarden zijn van andere werelden, de beginfase ervan. Voor een gezond mens heeft het geen zin ze op te merken want gezonde mensen zijn zo aards als maar kan en moeten uitsluitend het leven leven dat van deze aarde is. Alleen zo krijgt hun bestaan invulling en wordt chaos vermeden. Maar wanneer iemand ook maar een klein beetje ziek wordt en de normale aardse orde in zijn organisme ook maar voor een grammetje wordt aangetast, dan doemt de mogelijkheid van het bestaan van een andere wereld op, en hoe zieker hij wordt hoe meer er verbindingslijntjes er komen met die andere wereld.” (blz 333)

Het idee uit de roman Welkom in het Rijk der zieken van Hanna Bervoets heeft dus klassieke papieren. Ik ben benieuwd of Hanna Bervoets dit zelf ook wist. Overigens Dostojvevski leed aan epilepsie, een chronische aandoening.

Deze week las ik een blog van schrijver Arie Kok over de vraag ben ik rasist? Die vraag stelde hij zichzelf nadat hij op een camping een zwarte man tegenkwam. (Wij moeten meer van dit soort zelfonderzoek doen!) Hij probeert antwoorden te vinden onder meer met literatuur en noemt de korte roman Spiegel van de Zuid-Afrikaanse schrijver André Brink. Deze titel heb ik in huis en ik ga gelijk lezen. Wat een waanzinnig idee. Een succesvolle witte architect in Kaapstad wordt op een ochtend wakker, kijkt in de spiegel en ziet opeens een zwarte man. Hoe verloopt dan de dag? Het is een relaas van de verteller, die opeens niet meer weet wie hij zelf is als hij een andere huidskleur heeft. Hoe de mensen hem behandelen, hoe hij naar andere mensen kijkt, lijkt zijn huidskleur te bepalen of toch niet? Fascinerend gedaan. Aangezien seks een belangrijke deel in dit verhaal vormt, ervaar ik als vrouw ook enigszins bevreemding.  Ik ben geneigd er vragen bij te stellen en dat is wat mij nog het meeste opvalt aan deze roman over de identiteitscrisis. Een visie over rascisme wordt vooral uitgewerkt naar aanleiding van vragen door de verteller. Wat een verschil met het werk van Dostojveski waarin ideeën al dan niet tegengesteld gewoon zonder twijfel verwerkt zijn in een roman.  Hoewel Raskolnikov, zo’n moderne held, natuurlijk ook allerlei momenten van twijfel kent en zich regelmatig bevraagd waar hij mee bezig is.

Wordt in Spiegel een witte man opeens zwart. In de laatste roman van de week waar ik aan begonnen ben, ter afwisseling van het pittige Misdaad en straf, hebben we het over het probleem kleurloosheid. Concept M van Aafke Romeijn is door de lezers van de Hebbanleesclub Welkom in het rijk der zieken getipt. Ik zou er zelf niet opgekomen zijn, maar wat een interessant idee. De roman speelt in de nabije toekomst (2020), maar al sinds de jaren vijftig worden er kinderen geboren wiens huid geen kleur heeft, hun haren wit en ogen zwart. De ziekte heet kleurloosheid en ontwricht de samenleving want er komen steeds meer patienten en de medicatie is duur. De overheid  kan de kosten nauwelijks dragen. De bibliotheek om de hoek had een exemplaar in de kast staan en ik dit weekend ga ik hem uitlezen. Ik wens jullie ook een fijne leesweek.

Welk boek heeft jou geleid naar een volgend boek?

 

 

One thought on “Mijn leesweek #1928”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.