Mijn leesweek #1940

In mijn leesweek praat ik jullie bij over wat ik heb gelezen. Voor deze week staan er twee  boeken op de plank: de verhalenbundel Ik, moeder en de roman/novelle (maar 111 bladzijden) Antoinette. Misschien wel een beetje wrang om ze naast elkaar te zetten, want wie Antoinette ook is, ze is geen moeder en die pijn wordt knap gestileerd verteld door de man van Antoinette, terwijl hij op haar wacht op een zondagmiddag in Budapest bij een badhuis.

Antoinette – Robbert Welhagen

antoinette-cover-1Sue tipte mij over de roman Antoinette. Een roman met mijn eigen naam en dan ook nog met het thema ongewild kinderloos is een mustread voor mij. Ik nam het boek mee tijdens een dagje sauna, en dat zorgde voor een bijzondere leeservaring, want schrijver Robbert Welagen beschrijft nauwkeurig de gang in het badhuis, de dans van waterstralen in de doucheruimte, de hitte van het bad, de prikkeling van het afkoelen, vooral de rust en bovenal het ontbreken van kinderen! Antoinette heeft 18 korte hoofdstukken en als ik niet in de sauna was geweest, zou ik het in één keer hebben uitgelezen. Het steeds even aan de kant leggen, zorgt ervoor dat ik de rust inbouw, die de schrijver met zijn stijl in het verhaal stopt. Een prachtige manier van vertragen roept hij op. De man van Antoinette wacht op haar bij het paviljoen van het badhuis. In het eerste hoofdstuk observeert hij twee kinderen, die uiteindelijk worden opgehaald. Antoinette blijkt al uren te laat voor de afspraak en omdat hij nog geen afscheid wil nemen van de plek, gaat hij het badhuis in en bij elke stap wordt er iets verteld van hun relatie. Hoe ze elkaar in Budapest hebben ontmoet, verliefd, getrouwd, gesetteld totdat de kinderen, die ze willen niet komen. Er zijn niet veel woorden gebruikt om die pijn weer te geven. Het behandeltraject wat volgt komt bijna zakelijk over, maar ik voel (uit eigen ervaring) wat tussen de clichés van de regels staat. Is het een cliché, als het een gegeven is dat de seks minder wordt omdat de vrucht daarvan uitblijft? Eindelijk een roman zonder zalvend eind goed al goed. Hoewel niet zwaar aangedikt, komt het toch binnen, hoe heftig dit proces voor de man van Antoinette is. Toen het boek uit was, was ik enkel opgelucht dat mijn huwelijk niet zo verlopen is als dat van de Antoinette uit het boekje.  Ik heb het boek geleend uit de bibliotheek, maar kon de verleiding niet weerstaan om hem te kopen, zo mooi is hij!

Ik, moeder – Annemarie de Gee & Eva Kelder

Ik, MoederDat heb ik ook gedaan met de verhalenbundel Ik, moeder samengesteld door Annemarie de Gee en Eva Kelder. Wat een prachtig project! Dertien schrijfsters hebben geschreven over het moederschap en een aantal laten zij zien hoe het schrijverschap en moeder zijn met elkaar is verweven. Er zijn overeenkomsten, tegenstellingen en vooral voor mij veel herkenning. Ik vind dat de bundel is geslaagd in zijn verscheidenheid. Verhalen van moeders met kleur, verhalen van moeders die het zien zitten, verhalen van moeders die het niet zien zitten. In de bundel proef je de huidige tijdgeest, hoe wij vrouwen van alles moeten kunnen, hoe we willen zorgen voor een betere leefomgeving enzovoort.  Het gedicht van Anna Enquist Een menigte uit de bundel De tussentijd (2004) past perfect als motto in deze bundel en in het bijzonder de laatste regel, raakt mij alsof het over mijzelf gaat.

Verbaasd merkte de moeder

dat zij een menigte werd

(…)

En zij die in de verte aan het water

staat, en wenkt, is één van ons.

One thought on “Mijn leesweek #1940”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.