Categorie archief: Recensies

Recensie: Gewone genade

Gewone Genade van William Kent Krueger is een roman die mij is aangeraden door de boekverkoper. Deze uitgever geeft niet vaak romans uit en als hij en dan toch doet dan is het iets bijzonders. Het boek met een brug over de rivier ziet er voor mij aantrekkelijk uit. De samenvatting op de achterflap is kort en maakt nieuwsgierig. “Het was een zomer waarin de dood in vele vormen langskwam. Pech, natuur, zelfmoord en moord. Je zou verwachten dat die zomer is bijgebleven als tragisch en dat is ook zo, maar toch niet alleen tragisch.”  De verteller is Frank Drum. In de zomer van 1961 is hij de 13-jarige zoon van de methodisten predikant in het stadje New Bremen in Minnesota. In die warme zomer gebeuren er een aantal schokkende dingen.  Als eerste sterft een buurjongen bij de rails op het spoor. Daardoor gaat Frank over het leven nadenken, maar jong als hij is, is er ook ruimte voor simpel avontuur en kwajongensstreken. Bijvoorbeeld als hij met zijn vader midden in de nacht mee gaat naar het politiebureau om Gus, voor zijn vader een belangrijke vriend uit de Tweede Wereldoorlog op te halen, die vast zit voor een knokpartij. Als Frank en zijn broer terug naar huis lopen, zorgt hij op zijn manier voor wraak. De jongens komen op plekken waar ze niet mogen komen en ontdekken dingen, die niet verborgen kunnen blijven. De buurjongen is amper begraven, of Frank staat alweer samen met zijn vader bij een graf. Lees verder Recensie: Gewone genade

Moord op Huilwater

Karin Brynard, auteur van onder andere Moord op Huilwater is deze week in Nederland en België vanwege de Week van de Afrikaanse Roman. In 2016 was ik betrokken bij deze week om de liefde voor het Afrikaans, wat gedeelde wortels heeft met Nederlands, te promoten. Dit jaar lukt het mij niet om naar één van de bijeenkomsten te gaan. Helaas want in 2017 heb ik ontzettend genoten van het boek van Karin Brynard. Ik zal jullie alsnog vertellen waarom ik  Moord op Huilwater een boeiend boek vind. Lees verder Moord op Huilwater

Zomerlicht en dan komt de nacht

Een dorp als decor en schrijvers laten zien hoe de tijden veranderen, maar de mensen niet. Dit zag ik in de roman van Duitse Juli Zeh in Ons soort mensen, maar de IJslandse schrijver Jón Kalman Stefánsson deed het al in zijn debuut Zomerlicht en dan komt de nacht in 2005. Pas in 2018 is deze roman in  het Nederlands uitgegeven.  Ik kreeg de ebookversie cadeau bij Trouw en deze zomer heb ik hem gelezen. Lees verder Zomerlicht en dan komt de nacht

Wij lezen misdaad en straf (2)

In juli heb ik Misdaad en straf van Dostojevski uitgelezen. Ik was in deze Russische klassieker begonnen, er kwamen wat andere boeken tussendoor, maar toen Ali Molenaar haar exemplaar had, gingen we samen (verder) lezen, bloggen met hier en daar een tweet. Het eerste deel van mijn leeservaring staat hier, vandaag mijn eindoordeel.

Het lezen van het tweede gedeelte van de roman (deel 4,5,6) en dan vanaf deel 5 vond ik pittig. Om vol te houden las ik een hoofdstuk per dag. Het lag niet aan Dostojevski. Sterker nog er is geen hoofdstuk saai te noemen. Er gebeurt van alles behalve dat waar ik ondertussen zelf naar uitkijk de ontmaskering van Raskolnikov. Hij heeft immers aan het eind van deel één een oude vrouw vermoord. In mijn eerste blog schreef ik nog dat ik het interessant vond al die personages en losse eindjes om ideeën over moraal en misdaad te delen, maar nu vermoeit het mij.  Daarmee doe ik Dostojevski tekort. Als er niet een boekenplank vol met boeken klaar staat, zou ik aan Misdaad en straf het ultieme leesplezier beleven, omdat er zoveel is om te overdenken. Juist nu ik deze blog schrijf, valt mij op hoeveel ik wil zeggen over wat mij heeft geraakt. Spoileralert, dat is deze keer met details over de afloop. Lees verder Wij lezen misdaad en straf (2)