Voornemens voor 2014!

nog te lezen lijst januariDit zijn de boeken waar ik het nieuwe jaar mee ga beginnen. Op mijn ereader staat Retour Rantepao. Van een vriendin kreeg ik de tip ‘Verweesd of gewenst?’.  Het laatste boek wat ik heb aangeschaft bij de plaatselijke boekwinkel en uit de bibliotheek heb ik ‘Het smalle pad van de liefde’ meegenomen. Ik heb de Boerenoorlog ook aangevraagd, maar ik heb nog 24 wachtenden voor me. Misschien moet de bibliotheek in Rotterdam wat extra exemplaren aanschaffen. Feitelijk kunnen alle titels direct op de lijst van de uitdaging ‘Ik Lees Nederlands 2014’ want alle boeken zijn oorspronkelijk geschreven in het Nederlands.

Het licht van de zee

Gisteren is mijn twaalfde recensie  geplaatst op Boekenmening.  In ‘Papieren Kind’ van Randy Susan Meyers kun je lezen hoe drie vrouwen hun recht laten gelden op dat ene kind. Afgelopen jaar heb ik ook  ‘Het licht van de zee’ gelezen. In dat boek is er ook strijd om één kind. Adoptie is een interessant thema voor romans, maar wordt niet altijd even sterk uitgewerkt.

Het licht van de zeeHet is in de jaren twintig van de vorige eeuw. Tom en Isabel Sherborne zijn de enige bewoners van Janus, een eiland  met een vuurtoren, 150 mijl van de kust van Zuid-West Australië. Tom, een oorlogsveteraan uit de 1e Wereldoorlog. Zijn keus om vuurtorenwachter te worden is een principiële.  Het feit dat hij Isabelle ontmoet, die zijn hart weet te ontdooien met vrolijkheid en met hem kiest voor de eenzaamheid van Janus, beschouwt hij als een wonder. Op een dag spoelt er een roeiboot aan met een dode man en een baby. Isabelle die net haar derde baby heeft verloren, beschouwt het als een teken van God en wil het kindje houden. Ze is een topmoeder en Tom krijgt een glimp van hoe het had kunnen zijn. Er volgen twee gelukkige jaren voor het gezin, totdat ze tijdens hun verlof op het vasteland ontdekken van wie het kind is. Hannah Roenfeldt is nog altijd wanhopig op zoek naar haar man en baby, die tijdens een rel de zee zijn opgevlucht.

Een vondeling blijkt altijd een geliefd thema te zijn voor een boek, maar meer nog dan de vraag waar hoort het meisje Lucy thuis, is het dat wat zich afspeelt in de hoofden van Tom en Isabelle. Hoe kun je het goed doen? Hoe overwint de liefde? De strijd van dit kinderloze echtpaar, niet alleen voor het kind, maar vooral voor elkaar is op een indrukwekkende manier is uitgewerkt in deze debuutroman van M.L. Stedman. Het is dan ook uiteindelijk een ontroerende ode aan de liefde, hoe je door dik en dun, zelfs als je beseft dat het heel erg dun is, trouw blijft.

De sterke uitwerking van  de karkaters van de hoofdpersonen, de rechtschapen Tom, de oermoeder Isabel en de wanhopige Hannah zorgen ervoor dat je goed kunt inleven in het verhaal. Je blijft geboeid, vooral als ontdekt wordt dat de baby van Hannah, bij Tom en Isabel is, volgen de ontwikkelingen zich in een bloedstollend tempo elkaar op. Dan blijkt ook dat toevallige scènes wel degelijk iets te vertellen hebben. Het hele boek zit vol met metaforen, beeldspraken die het iets extra’s geven. Als je dit boek samen met anderen leest, dan heb je veel om over door te praten. De Engelse titel ‘Light between the oceans’ (licht tussen de oceanen) vind ik om die reden persoonlijk ook sterker dan de titel die de vertaling nu heeft mee gekregen. Ten eerste staat de vuurtoren van Janus tussen twee oceanen. Lucy, de naam die Isabelle aan het meisje geeft, betekent ster en is in het boek het licht voor twee verschillende gezinnen en tenslotte lijkt het te gaan om wat het beste is voor het kind?  Een moeilijk dilemma. Een vuurtorenlicht laat zijn schijnsel steeds draaien van de een naar de andere kant.

___________________________________

Mijn waardering: * * * *

Licht van de Zee –  M.L.Stedman | Uitgever: Boekerij 2012 | ISBN 9789022562307

Vier boeken van Dalene Matthee in een nieuw jasje

03da14e46f3911e3938b12e3e540e43f_8

Romans uit Zuid-Afrika zijn op dit moment erg populair. Denk aan de schrijfster Irma Joubert, maar ook de onlangs verschenen ‘Kleine Rachel’ van Brett Michael Innes. De bosromans van Dalene Matthee zijn opnieuw verschenen, nu als midprice editie en ebook, respectievelijk € 15,- of € 9,99

 Toen de romans in de jaren tachtig in het Nederlands verschenen, heb ik ze verslonden. Nog maar eens lezen en becommentariëren.

9789088653056Fiela’s kind
In Afrika dwaalt een kind te ver het bos in. Hij komt niet terug. Na dagen van koortsachtig zoeken, wordt de hoop opgegeven hem ooit nog terug te vinden. Negen jaar later treffen twee ambtenaren, bezig met een volkstelling, aan de andere kant van het grote Knysnawoud een blank jongetje aan, Benjamin. Sinds zijn derde jaar wordt hij opgevoed door Fiela. Zij verzet zich tot het uiterste, maar kan niet verhinderen dat een blanke vrouw Benjamin opeist als haar zoontje.

Kringen in een bos
Kringen in een bos is het eerste deel van de Bostrilogie, geschreven door de Zuid-Afrikaanse auteur Dalene Matthee. Saul Barnard is houthakker in het Knysnabos en dat houdt in: arm en ongeschoold blijven en voor altijd een slaaf zijn van de Engelsen. Saul staat daarom op het punt zijn geboorteland te verlaten, maar wanneer hij hoort dat er jacht gemaakt wordt op Oupoot de leider van de woudolifanten verandert hij van gedachten. Hij vindt dat als Oupoot gedood moet worden, hij dat moet doen; want het moet met respect gebeuren. Wanneer Saul dieper en dieper het woud intrekt, wordt hem hoe langer hoe duidelijker dat Oupoot hem om de een of andere reden het woud in lokt…

Moerbeibos
Silas Miggel woont in alle rust met zijn dochter in het Knysnabos, totdat op een dag een groep Italiaanse immigranten een tentenkamp opslaat om een zijderupskwekerij te beginnen. Als dit totaal mislukt â omdat in de kleigrond de moerbeibomen niet groeien â begint een zware tijd, zowel voor de Italianen als voor Silas en zijn dochter. In de uitzichtloze situatie worden de immigranten gedwarsboomd door de regering. Aanvankelijk staat Silas afwijzend tegenover de Italianen, maar steeds meer ziet hij het als zijn plicht om hulp te bieden.

Droombos
De jonge Karoliena Kapp groeit op in het Knysnabos. Dankzij haar scholing op kosten van de kerk en de genegenheid van ondernemer Johannes Stander, heeft Karoliena de mogelijkheid om ergens anders te gaan wonen. Ze belandt bij een Engelse dame die haar voorbereidt op het huwelijk met Johannes. Maar al tijdens de wittebroodsweken ontdekt Karoliena dat zij niet zonder het Bos kan leven. Ze keert terug naar haar geboortegrond om te ontdekken wie zij werkelijk is.

Zeg dat je bij hen hoort

AfbeeldingAls je aan mij vraagt welk boek het meeste indruk op mij gemaakt heeft het afgelopen jaar, dan is het ‘Zeg dat je bij hen hoort’ van Uwen Akpan. Ik had het al een tijdje op de boekenplank staan, maar deze zomer kwam ik er toe om het te lezen. Het heeft nog niets aan actualiteit ingeboet wanneer je kijkt naar de nieuws van de afgelopen dagen, de onrust in Zuid-Sudan, de ellende in de townships. Vandaar mijn recensie van dit boek als eerste post voor dit blog:

Dit is een aangrijpend boek. Uwen Akpan, een Nigeriaanse priester vertelt vijf verhalen over kinderen in Afrika. De verhalen zijn afwisselend kort ( variërend van 18 tot 30 bladzijden) tot lang (134, respectievelijk 140 bladzijden). dit boek bevat dus meer dan een boek!

Het kerstdiner, niet echt een traditioneel, hoopgevend kerstverhaal, vertelt van een 8 jarige jongen, die nog met zijn familie samen woont in een krottenwijk in Kenia. Zijn schoolgeld is net bij elkaar gebedeld, na de kerstvakantie kan hij naar school…

Het tweede verhaal is zo mogelijk nog beklemmender en vertelt hoe een oom, aan de westkust van Afrika, zijn neefje en nichtje voorbereidt voor een nieuw leven in Gabon. De eerste zin van dat verhaal ‘Het verkopen van je kind of neef kon veel moeilijker zijn, dan het verkopen van andere kinderen’, geeft al aan dat het hier gaat om mensensmokkel. Om kippenvel van te krijgen, immers het is een verhaal, maar ondertussen ook realiteit.

Net zoals in het korte verhaal over de vriendschap tussen een christelijk en islamitisch meisje in Ethiopië. Van de een op de andere dag verbiedt de familie elk contact tussen hen.

Spannend is het verhaal van de luxe lijkwagens waar Jubril, een tiener probeert het geweld in Noord Nigeria te ontvluchten vanwege etnische conflicten. Dit langste verhaal speelt zich af in slechts één nacht, terwijl Jubril wacht in een bus die hem naar het ‘veilige’ Zuiden zou moeten brengen. Elk detail tijdens het wachten zorgt langzaam maar zeker dat de herinneringen terugkomen, waardoor zijn hele levensverhaal wordt verteld. Even dacht ik dat de titel ‘Zeg dat je ben hen hoort’, vooral op dit verhaal zou slaan. Jubril is een zoon van een Islamitische moeder en een christelijke vader. Hij is zijn leven niet zeker en moet een keuze maken. Maar de titel blijkt een zinnetje te zijn uit het laatste verhaal dat zich afspeelt oorlog in Rwanda. Wat een verschrikking. Juist omdat Uwen Akpan voortdurend kiest voor het perspectief van het kind, gebeurt alles als het ware door kinderogen en ontdek je als lezer net zoals een kind hoe de wereld werkelijk in elkaar zit.

Het is geen makkelijk boek, niet alleen vanwege de thema’s, maar ook omdat er veel Afrikaanse woorden in staan die niet nader verklaard worden, soms wordt het vanuit de context wel duidelijk. Het vergt echter wel doorzettingsvermogen van de lezer, ook vanwege de realistische beschrijvingen van de gruwelijkheden die in Afrika gebeuren. Juist om mensen  bewust te maken van wat kinderen in Afrika beleven, toch een aanrader!

_______________________________

Mijn waardering: * * * * *

Zeg dat je bij hen hoort –  Uwen Akpan | Uitgever: Brandaan 2010 | ISBN 9789460050084