Tagarchief: gastarbeiders

Het schokkende bestaan van Eus

Wow ik heb ‘Eus’, het debuut het debuut van Özcan Akyol echt uitgelezen. Bizar, nog nooit ben ik zo geschokt geweest over het vulgaire taalgebruik en de vloeken in een roman. Toch heeft de schrijver mij met zijn verhaal vastgehouden.  Schokkend is ook het leven wat Eus in deze schelmenroman beschrijft.  De hoofdpersoon wordt geboren in het gezin van Turkse gastarbeider, waarvan de ouders nauwelijks Nederlands spreken. De vader ontdekt al vrij gauw dat er met een wao-uitkering genoeg geld binnenkomt, zodat hij leeft van drank en om zijn gezin te terroriseren. Tot mijn verbazing worden alle vooroordelen die ik heb over gastarbeiders met dit verhaal bevestigd; het profiteren van de Nederlandse welvaartstaat, de dubbele moraal op het gebied van seks, en het afglijden van jongens uit deze gezinnen in een crimineel bestaan. Het kan bijna niet anders dan dat zo’n leven met grove woorden wordt neergezet.  In eerste instantie begrijp ik niet waarom Eus of Özcan Akyol een literaire sensatie is. Tot het mij langzaam begint te dagen… Lees verder Het schokkende bestaan van Eus

Kort verhaal: Gebed zonder eind

gebed zonder eind coverAl scrollend over boekentweets en surfend op een recensiesite viel haar oog op de cover van ‘Gebed zonder eind’. De titel in combinatie met de pont over het IJ, deed haar denken aan een vriend, voor wie de pont ooit een afbouwproject was. Het boek kon over hem gaan, maar de hoofdpersoon was Asis Aynan, een zoon van een Marokkaanse gastarbeider. Met verhalen had hij vorm gegeven aan zijn zoektocht, zijn bestaan in twee culturen. Plotseling herinnerde ze zich dat ze ooit een televisieprogramma had gezien over dit thema. Rootsreizen waren niet alleen voor adoptiekinderen, dat had ze nog onthouden. Ze zocht de titel op in de database van de bibliotheek, vroeg om een reservering en binnen een week kreeg ze bericht dat het boek voor haar klaar stond.

Ze kon het boek niet vinden. In de witte kast met groene achtergrond stonden veel boeken op lezers te wachten. Haar ogen gleden over de ruggen met bekende titels, maar ook na een tweede ronde bleef ‘gebed zonder eind’ spoorloos.  De bibliothecaresse schoot te hulp en gaf haar het boekje dat tussen twee dikke pillen stond.  Verwonderd wreef ze over het glimmende boeklon. Ze kon nog een verhaaltje lezen voordat de kinderen moesten worden opgehaald uit school. Het werden er drie. Lees verder Kort verhaal: Gebed zonder eind