Tagarchief: ik lees Nederlands

Een jaar Antoinette’s Boeken Commentaar

Vandaag bestaat Antoinette’s Boeken Commentaar één jaar. Als ik terug kijk op één jaar bloggen, dan ben ik tevreden. Ik wilde een blog met mijn eigen recensies en een uitdaging om aan de slag te gaan met mijn schrijfkunsten. Het is ontzettend leuk om te zien dat ik met mijn berichten meer mensen bereik dan alleen vrienden en familie en dat volgers kritische boekcommentaren op prijs stellen. Daarnaast heeft het bloggen mij tot  een twitteraar gemaakt, waardoor ik contact heb met oud-studiegenoten, schrijvers, uitgevers en nog velen andere twitteraars.

64 boeken en meer Lees verder Een jaar Antoinette’s Boeken Commentaar

Het lam geeft betekenis

C REGNERUS (lam) rug14mm.inddAfgelopen zaterdag, 29 november is de CLO juryprijs uitgereikt, aan Stevo Akkerman voor zijn roman ‘Donderdagmiddagdochter’.  In het rijtje van genomineerde boeken voor literaire prijzen stonden nu eindelijk ook boeken die ik zelf al had gelezen, namelijk ‘Het smalle pad van de liefde’ van Vonne van der Meer en ‘Waterval’ van Liesbeth Morren. Het was voor mij aanleiding om ‘Het lam’ van Jannie Regnerus te kopen en te lezen. De cover van het boek had ik wel op blogs gezien, maar de omslag maakte mij niet nieuwsgierig naar de inhoud. Hoe kon ik weten dat een stilleven van kleurrijke bloemen een pijnlijk verhaal omhuld van een moeder die te horen krijgt dat haar vijfjarig zoontje een slopende ziekte heeft? Toen ik meer informatie zocht over deze roman, zag ik alleen maar lovende recensies en terecht. Lees verder Het lam geeft betekenis

Het is de eerste maandag van de maand

vdi9789029594387Nog een paar minuten en het luchtalarm gaat. Het is de eerste maandag van november en de vriendin van Boris heeft een paar uur eerder een punt achter hun relatie gezet. Hij loopt honderd passen naar het huis van zijn vader en nadat hij hem met een smoesje om een boodschap heeft weggestuurd, kan hij alle ongeschreven regels uitvoeren voordat het geluid van de sirenes klinkt.

Boris Sonette, is dertig jaar, heeft last van een dwangstoornis, bepaalde tics, een ritueel voor de eerste maandag  van de maand, alleen bij een even aantal iets doen, bepaalde gedachten herhalen om zo het noodlot af te wenden. Hij heeft het zijn vriendin nooit verteld, “Bovendien had ik al lang geleden een acteertalent ontwikkeld waardoor niemand erachter hoefde te komen waar ik in mijn hoofd allemaal mee bezig was – ook zij niet.” Maar dat was juist de reden voor Sara waarom de relatie over moet zijn. Als zijn relatie verbroken is trekt hij in bij zijn vader. Lees verder Het is de eerste maandag van de maand

Gelezen: Dit zijn de namen

dit zijn de namen‘Dit zijn de namen’ van Tommy Wieringa is een boek dat al een tijd op mijn nog te lezen lijst stond. De roman is algemeen bejubeld en heeft meerdere prijzen gewonnen. Natuurlijk maakt dat zo’n werk interessant, maar voor mij is de titel ‘dit zijn de namen’ het begin van het bijbelse boek Exodus. Tommy Wieringa heeft in zijn roman twee verhaallijnen, van een man die ontdekt dat hij Jood is en van een groepje mensen die zwerft door een steppe op zoek naar een betere toekomst. Het lijkt erop alsof de schrijver een eeuwenoud bijbelvehaal wil navertellen, maar waarom? Dat was mijn motivatie om ‘Dit zijn de namen’ te lezen. Lees verder Gelezen: Dit zijn de namen

Kort verhaal: Gebed zonder eind

gebed zonder eind coverAl scrollend over boekentweets en surfend op een recensiesite viel haar oog op de cover van ‘Gebed zonder eind’. De titel in combinatie met de pont over het IJ, deed haar denken aan een vriend, voor wie de pont ooit een afbouwproject was. Het boek kon over hem gaan, maar de hoofdpersoon was Asis Aynan, een zoon van een Marokkaanse gastarbeider. Met verhalen had hij vorm gegeven aan zijn zoektocht, zijn bestaan in twee culturen. Plotseling herinnerde ze zich dat ze ooit een televisieprogramma had gezien over dit thema. Rootsreizen waren niet alleen voor adoptiekinderen, dat had ze nog onthouden. Ze zocht de titel op in de database van de bibliotheek, vroeg om een reservering en binnen een week kreeg ze bericht dat het boek voor haar klaar stond.

Ze kon het boek niet vinden. In de witte kast met groene achtergrond stonden veel boeken op lezers te wachten. Haar ogen gleden over de ruggen met bekende titels, maar ook na een tweede ronde bleef ‘gebed zonder eind’ spoorloos.  De bibliothecaresse schoot te hulp en gaf haar het boekje dat tussen twee dikke pillen stond.  Verwonderd wreef ze over het glimmende boeklon. Ze kon nog een verhaaltje lezen voordat de kinderen moesten worden opgehaald uit school. Het werden er drie. Lees verder Kort verhaal: Gebed zonder eind