Tagarchief: Karel Schoeman

Vijf favoriete romans uit het Afrikaans

Literatuur uit Zuid-Afrika heeft altijd een speciale plek in mijn hart en in mijn boekenkast. In de Week van de Afrikaanse roman, deel ik met jullie mijn favoriete romans,  die oorspronkelijk in het Afrikaans zijn verschenen. Lees verder Vijf favoriete romans uit het Afrikaans

Recensie: Dit leven

Dit leven.jpgAlle details in het boek Dit leven maken het een historische roman bij uitstek. De papieren omslag van dit gebonden boek met een simpele groene kaft. De lange poëtische zinnen, die een verhaal beschrijven waarin feitelijk weinig gebeurd, zorgen ervoor dat ik een letterlijk een tijdreis kan maken naar de negentiende eeuw. Ze brengen mij bij het sterfbed van een eenzame vrouw, op een boerderij waar schapen dwalen in het ruige landschap van het Roggeveld, een bergplateau langs de grote Karoo in Zuid Afrika. Wat een ongekende ervaring! In een eindeloze nacht vertelt ze haar familiegeschiedenis. Eerst is ze verward, maar dan komen de beelden uit het verleden. Ze realiseert zich dat de herinneringen het enige is wat ze nog heeft, ook al zijn die gebrekkig ‘om de brokjes en steentjes en splinters, de lapjes en draadjes en lintjes en briefjes uit te zoeken en te ordenen ‘ en dat ze daaruit het verhaal moet uitcijferen waarvan ze deel heeft uitgemaakt, om te begrijpen en zelfs te vergeven. Zo heeft ze een doel om haar verleden onder ogen te komen. Lees verder Recensie: Dit leven

Leesfragment ‘Dit leven’

20140418-152627.jpgVandaag gekregen van uitgever Brevier om te recenseren; ‘Dit leven’ van Karel Schoeman. Op haar sterfbed blikt een vrouw terug op haar leven en dat van een kleine kring mensen met wie ze samenleefde: haar moeder, haar vader, haar twee broers en het ene meisje dat ze beide beminden. Haar aarzelende herinneringen zijn een poging om het onrecht te begrijpen rond het verjagen van de kleurlingen en de geheimen te ontdekken achter de dood van haar broers. Het verhaal speelt zich af in het negentiende eeuwse Zuid-Afrika. De eerste indruk, een mooi stevig boek, ingebonden, het geeft extra gewicht aan de bekentenissen die ik ga lezen. De eerste zin: “Het nachtlichtje flakkert en dooft uit; ik lig wakker in het donker en hoor de regelmatige ademhaling van het slapende meisje op het ledikant aan het voeteneind van mijn bed. Het doet er niet toe, niets doet er nog toe, want het enige wat me resteert is wachten, en licht of donker doet er niet meer toe.” Wil je ook verder lezen? Het eerste hoofdstuk staat online bij de uitgever.