Tagarchief: Nederlandse literatuur

Welkom in het rijk der zieken

Clay heeft het Qkoorstsyndroom. Dat is in één zin het boek Welkom in het rijk der zieken! Hanna Bervoets doet iets wat nog niet eerder is gedaan, of althans waar ik nog niet eerder over heb gelezen. Ze komt een roman over chronisch ziek zijn. Dat is pittig, want het loopt niet slecht af, maar het loopt ook niet goed af. Als schrijfster heeft ze wel een aantal troeven in handen. Ten eerste creëert ze een parallelle wereld. Opeens ben ik mij ervan bewust dat lezen mij brengt in een ander universum. Met deze roman maak ik kennis met een wereld die niet de mijne is, namelijk die van chronisch ziek zijn. Met elk hoofdstuk zie ik hoe het leven van zulke mensen kan zijn. Dan doet Hanna Bervoets nog iets waanzinnigs met de stijl. Het leven in het hier en nu wordt beschreven in de jij-vorm. Clay wordt aangesproken. Het is alsof zijn leven aan hem voorbij trekt. Verwarring in het begin van elke scene, want Clay weet niet gelijk of het voor of na het ijkpunt is. Hoe lang is hij al ziek? Lees verder Welkom in het rijk der zieken

Recensie Specht en zoon

Specht en zoon van Willem Jan Otten heb ik jaren geleden al gelezen en vooral de verteller van het boek is bij mij gebleven en dat hij gevaar liep. Begon het niet met een brandstapel bij een atelier? De details van het verhaal van de verteller was ik vergeten. Onlangs las ik Het vloekhout van Johan de Boosse, omdat deze roman op de shortlist staat voor de Libris Literatuurprijs 2019. Deze roman heeft ook een aparte verteller en ik wil hem naast de winnaar van de libris literatuurprijs van 2005 leggen. Ik herlas Specht en Zoon in één dag, het zijn maar 142 bladzijden, maar het is een verhaal waar ik in gezogen word. Lees verder Recensie Specht en zoon

Recensie: Vindeling – Vonne van der Meer

De nieuwste roman van Vonne van der Meer heet Vindeling. Het woord is een variatie op vondeling, waar het verhaal mee begint. In de proloog vindt Jutka Horvath een baby in een vuilnisbak. Het leven van Jutka wordt samengevat in dit ene moment:

“(..) en toen het kindje in een besmeurde hansop met de beeltenis van Mickey Mouse uit het vuil werd opgedolven, stond ze vooraan, de armen gevouwen in de wiegstand.

De wieg bleef leeg.”

Eind jaren vijftig vlucht de moeder van Jutka uit Hongarije. Jutka is nog maar een klein meisje. In Nederland moet ze een nieuwe taal leren en ze mist haar vader, maar daarover wordt in het gezin nauwelijks gesproken. Ze hebben geen gemakkelijk leven, de eindjes worden aan elkaar geknoopt. Jutka mag op balletles, als haar moeder de klas begeleidt op de piano. Maar dan blijkt dat Jutka zich niet kan wringen in de goede houding. Op die dag vindt zij een handtas en dat vormt haar tot vindeling;  gevonden voorwerpen brengt zij terug bij de eigenaar. Lees verder Recensie: Vindeling – Vonne van der Meer

Mijn leesweek #1907 start een leesclub

Deze week las ik twee roadnovels uit. Nou ja Italiaanse schoenen van Henning Mankell is niet echt een roadnovel, maar een groot gedeelte van het verhaal, als Frederik met zijn oude liefde Harriet, midden in de winter op zoek gaat naar een vennetje in het bos, reis ik al lezend met ze mee door in Zweden. Met Een onbarmhartig pad van Gerwin van der Werf, kon in toeren door IJsland en vooral dat is mij waanzinnig goed bevallen. Gisteren schreef ik daarover al een recensie. Maar hoe dit boek zo vlug op mijn leesstapel kwam en wat ik nu nog meer wil lezen, vertel ik je in deze leesweek. Lees verder Mijn leesweek #1907 start een leesclub

Recensie: Een onbarmhartig pad

Het zwarte land is kaalgeschoren door wind en duizend winters. Geen levend wezen heeft er iets te zoeken, zelfs de morsdode stenen ligger er tegen hun zin.

Gerwin van der Werf heeft mij al bij de eerste zinnen van zijn roman Een onbarmhartig pad. De proloog is slechts twee alinea’s waarvan vooral de laatste iets onheilspellends heeft:

“Dat is wat de lifter mij vertelde over Askja. Ik vond het nogal bombastisch klinken, alsof hij voorlas uit een ouderwetse reisgids, Maar hij sprak begeesterd, zonder haperen en geheel uit zijn hoofd.”

Lees verder Recensie: Een onbarmhartig pad