Tagarchief: uitgelezen Rotterdams

Mijn leesweek #1942 Thrillers

Al weken liggen hier twee dikke romans (van meer dan 400 bladzijde) onder handbereik. Op mijn nachtkastje ligt Feest van de ongenoden van PG du Plessis. Hij neemt mij terug in de tijd van de Boerenoorlog in Zuid-Afrika. Deze week heb ik geen letter gelezen uit dit boek. De andere roman Het huis van de moskee van Kader Abdolah, staat op iPhone als luisterboek. Zo worden de verhalen over de familie van Aga Djan uit Iran voorgelezen terwijl ik mijn huishoudelijke klussen doe. Ik vind het fascinerend, aan de ene kant lijkt het een sprookje uit Duizend en één nacht, maar ondertussen ben ik bij de ellende van de Iraanse revolutie uit 1979. Tegen de tijd dat ik het moet bespreken op de leesclub begin november zal het wel uit zijn. Ik vind het steeds spannender worden, maar het is geen thriller, zoals de andere twee boeken die van de week zijn gelezen. Lees verder Mijn leesweek #1942 Thrillers

Een Rotterdams verhaal in de minibieb

Vandaag bracht iemand een aantal historische boekjes over in Rotterdam naar de minibieb Backershagen. Eentje trok gelijk mijn aandacht Het Bombardement van Koos Postema. De bekende Koos Postema dacht ik? Inderdaad, de televisiepresentator is een geboren Rotterdammer en heeft al in 1980 een boekje uitgebracht met herinneringen van een Rotterdams gezin en zo had ik vandaag gelijk wat te lezen voor de rubriek Uitgelezen Rotterdams.

Lees verder Een Rotterdams verhaal in de minibieb

De IJsmakers, een roman om van te genieten

“Mijn broer hield een lepel voor mijn mond. Ik keek in zijn kalamata-ogen, hij keek terug. Toen openende ik mijn mond en voerde hij mij zijn ijs. De textuur was ongelofelijk fijn en glad, fluweelzacht. Het waren miljoenen minieme ijskristallen in de dikke room. Ze vormden de ruggengraat van het ijs, hoewel ze maar een fractie uitmaakten van het totale volume. De luchtbelletjes die tijdens het draaien waren opgesloten, hadden de consistentie lichter gemaakt, maar niet broos – je kon bijna op het roomijs kauwen. Toen smolt het, mijn ogen gingen vanzelf dicht. Het was als zweven, zoals je even van alles loskomt als je een meisje kust.”

(blz 144 De IJsmakers – Ernest van der Kwast)

ijsmakersEr is vast geen ander die lyrischer over ijs kan praten dan Giovanni Talamini en dat doet hij in de roman De ijsmakers van Ernest van der Kwast. Zijn familie, ouders, broer Luca en schoonzus Sophia mogen in hun handen klappen voor zo’n lofrede op hun traditie; het allerbeste Italiaans ijs maken, maar dat doen ze allerminst. Giovanni is de verrader, degene die de ijssalon in steek heeft gelaten, toen hij op 18 jarige leeftijd besloot zijn leven te wijden aan poëzie. In plaats van elke zomer ijs te maken en te verkopen in Rotterdam zoals al generaties voor hem gedaan hebben, ging Giovanni studeren en op zoek naar de mooiste gedichten in de wereld. Ondertussen blijft hij met hen verbonden, dat merk je aan alles als je De ijsmakers leest. Een roman die vooral een schakering is van verhalen, vaak hilarisch zoals in het begin als zijn 80 jarige vader verliefd wordt op een kogelslingeraarster en zijn moeder hem belt om te zeggen dat zijn vader zijn verstand heeft verloren. Hier proef je al een bittere ondertoon van een lang huwelijk waar liefde is verdwenen. Maar ook scenes vol passie, van genot die je nooit meer vergeet. Lees verder De IJsmakers, een roman om van te genieten

Mijn stad…Rotterdam

“Zitten er plaatjes in?” vraagt mijn 10-jarige zoon als ik met het boek Mijn stad Rotterdam kom om uit voor te lezen. Ik geef hem het stevige boek, zodat hij er doorheen kan bladeren. “Gaaf!” hoor ik als de verschillende tekeningen en foto’s ziet, die op bijna alle bladzijden staan. Ik hoor hem niet meer, hij leest de kleine stukjes tekst bij de foto’s en bladert geïnteresseerd verder. Geen wonder, hij houdt van geschiedenis en Rotterdam is zijn stad. Hij herkent de oude kraan bij de haven bij het portret van Pincoffs. “Nou voor lezen” en zo duiken we in één van de 17 verhalen die geschreven zijn door Ruud Spruit.

Lees verder Mijn stad…Rotterdam

Het huis met de leeuwen

Elke maand, op de tiende van de maand blog ik over een boek dat zich afspeelt in Rotterdam in de rubriek ‘Uitgelezen Rotterdams’.  Dat je met een geschiedenis van een dierentuin  veel kunt vertellen, bewijst Tania Heimans in haar nieuwste boek ‘Het huis met de leeuwen’ over een plek in Rotterdam die er niet meer is. De diergaarde van Rotterdam lag vroeger waar nu het Centraal Station is. Een parkachtige omgeving met exotische dieren, waar je kon wandelen en jezelf vermaken. Tenminste als je familie tot de elite van Rotterdam behoorde. Zo’n historische detail onthult al iets over het leven van randen en standen die de samenleving toen bepaalden. De waarde van andere historische feiten zoals vrouwenkiesrecht en emancipatie, de crisis van de jaren dertig en de impact van de Tweede Wereldoorlog krijgen meer betekenis door het levensverhaal van Corry Kuiper-de Jong, de vrouw van de diergaarde-directeur dr. Koenraad Kuiper. Van 1924 tot 1940 woonde zij met haar gezin in het huis met de leeuwen.

Lees verder Het huis met de leeuwen