Tagarchief: waargebeurde verhalen

Gevangen in onvoorwaardelijke liefde

Op een vlotte manier vertelt Marno Duursma het adoptieverhaal van Jukalan, als was het zijn eigen verhaal. Hij heeft iets meer dan 4 maanden in een kinderthuis in Jakarta (Indonesië) gewoond, voordat hij door zijn ouders Klaas en Nienke wordt geadopteerd en naar Friesland verhuist. Als zij nog een keer vader en moeder worden door een zwangerschap spreekt hij van ‘scoren’. Zo krijgt Jukulan een zusje en een broertje en heeft hij eindelijk zijn normale gezin waar hij heel veel liefde krijgt. Hij voelt zich Nederlander en Fries met een mooi kleurtje. Tot zijn pubertijd doet hij net alsof zijn adoptie hem niets kan schelen. Later praat hij vooral met anderen over zijn adoptie. Uit angst om zijn ouders te kwetsen, heeft hij het met hen bijna nooit over zijn afkomst en reageert hij ook nukkig en afstandelijk als het er over gepraat wordt. Als hij 17 is, besluiten zijn ouders om met het hele gezin naar Indonesië te gaan. Jukulan heeft daar gemengde gevoelens bij. Lees verder Gevangen in onvoorwaardelijke liefde

Het dwaze van God

In Aan de andere kant van de bergen beschrijft Elisabeth Musser hoe een Iraniër Jezus leert kennen en daardoor bedreigd wordt door moslims in het vluchtelingencentrum. Ik had het boek net uit, toen mijn oog viel op dit artikel in het ND van dinsdag 7 april “Het dilemma van vervolgde christenen”. Blijven of vluchten: welke keus moeten vervolgde christenen maken? Journalist Aad Kamsteeg vraagt zich af of wij als vrije Nederlanders wel over die actuele vraag mogen oordelen. Hij werkt samen met zijn zoon aan een DVD/boek project waarin vervolgde christenen centraal staan n.a.v. het boek ‘Het dwaze van God’ van Nik Ripken.

Van bericht uit de krant naar het boek
Van bericht uit de krant naar het boek

Tot vorige week dinsdag stond dat boek ongelezen in mijn kast. Eigenlijk had ik geen idee waarover het ging. Ik had het gekregen van Stichting Gave omdat ik meegedaan had aan een actie  om een brief te schrijven aan een vluchteling, maar nu was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Toen ik er eenmaal in het spannende levensverhaal van deze christen begon, kon ik het niet meer naast me neerleggen. Lees verder Het dwaze van God

Boekencommentaar maart 2015 de schrijfster

Nee dat 8 maart internationale vrouwendag is geweest, heeft er niets mee te maken, maar toevallig blijk ik afgelopen maand vooral boeken van schrijfsters te hebben gelezen en dan eigelijk alleen nog maar Nederlandse schrijfsters:

  • Het meisje dat verdween – Els Florijn **
  • De lege stad – Simone van der Vlugt **
  • Refomeisje – Annemarie van Heijningen-Steenbergen ***
  • Kind van het water – Marianne Witvliet ***
  • De dag dat ik doodging – Tania Bongers ****

Lees verder Boekencommentaar maart 2015 de schrijfster

De dag dat ik doodging

Al is het een wonder, het is nog geen sprookje…

Een van de vele indrukwekkende uitspraken die Tania Bongers doet in haar verhaal over haar zwangerschap en confrontatie met baarmoederhalskanker tegelijkertijd.

Het boek leest in het begin als een chicklit; een makkelijk te lezen boek over hoe liefde, geluk, vriendschap, feesten en carrière Tanja lijken toe te lachen. Haar vriend Antonie, vraagt haar dan wel niet ten huwelijk, maar wel of ze de moeder wil worden van hun kindje. Hij organiseert een te gekke surprise party (ook later tijdens haar ziekte heeft hij vele liefdevolle zorgzame verrassingen). Antonie blijkt een een fantastische man te zijn, zo’n prins waar anderen van dromen.  En dan die prachtige scene van het zwemmen tussen de dolfijnen tijdens je vakantie op Mauritius en dan ontdekken dat je zwanger bent. Maar nee het verhaal in het boek ‘De dag dat ik doodging’ is geen sprookje… Lees verder De dag dat ik doodging

Boekencommentaar februari 2015 in één woord extreem

Voor deze relatief korte maand heb ik toch weer heel wat boeken gelezen en wat de meeste boeken met elkaar verbindt is het woord extreem. Het lijkt wel alsof ik daarmee vooruit loop op de het thema van de Boekenweek “Te gek voor woorden”, maar het zit hem deze maand nog niet in de personages; de waanzin van de karakters. De omstandigheden in het verhaal zijn buitengewoon. Het is maar goed dat schrijvers wel woorden hebben gevonden voor hun fanatasie, want ik had zes positieve leeservaringen in februari. Lees verder Boekencommentaar februari 2015 in één woord extreem