Tagarchief: Wytske Versteeg

Quarantaine: meesterlijk geschreven

QuarantaineWytske Versteeg geeft het woord aan Tomas Augustus, die met een flinke dosis sarcasme op zijn leven terug blikt. Hij blijkt een overlever te zijn. De meeste mensen zijn gestorven door een epidemie, die de maatschappij heeft ontwricht. Hij was plastisch chirurg met een misvormd gezicht, gevangen in een huwelijk omdat zijn schoonvader zijn kliniek financierde. Nu mijmert hij nog over Maria, een jonge vrouw op wie hij voor het eerst in zijn leven verliefd was. De monologe vertelling springt van passage naar passage, waarbij een woord of een scène associaties oproepen bij Tomas over zijn verleden, zijn huwelijk, zijn werk, zijn affaire en hoe samenleving ten onder is gegaan. Het is bitter, galgenhumor, eenzaam. De spanning tijdens het lezen zit daarin, dat je afvraagt hoe het zo ver heeft kunnen komen, omdat er steeds maar gedeeltes van zijn leven worden verteld. De roman heeft een schakelpunt waarbij je denkt natuurlijk, hoe kan het ook anders? Dan blijft de mens over in zijn kern, die er naar verlangt om gezien en aangeraakt te worden.
Wytske Versteeg zet dit stilistisch sterk neer met scherpe zinnen, die je steeds weer kunt herlezen.

Mijn waardering: ****

Quarantaine – Wytske Versteeg | Prometeus 2015

Disclaimer: geleend uit de bibliotheek

5 Boeken die ik dit jaar nog wil lezen

Er verschijnen zoveel mooie boeken die laatste tijd. Ik wil jullie laten weten welke er op mijn verlanglijstje staan om binnenkort te gaan lezen. Lees verder 5 Boeken die ik dit jaar nog wil lezen

Het onvermogen van Boy

9789044620368Wauw dacht ik toen ik voor het eerst de cover van Boy zag, zo mooi. Tegelijkertijd kan het de weemoed die dit boek geeft niet verhullen. Boy is een jongen van bijna 15 jaar, geadopteerd door Mark, die iets doet met ontwikkelingssamenwerking en zijn vrouw, een psychiater. Als Boy na een dagje aan het strand met zijn klasgenoten niet meer thuis komt, is het haar perspectief dat de lezer inzicht geeft over hoe hun leven, het verlangen naar een kind, de adoptieprocedure van Boy en hoe ze uiteindelijk een gezin vormden, is gelopen. Al haar gedachten, herinneringen, twijfels vullen de pagina’s. Ze doet dat overigens scherp en genadeloos hard voor zichzelf als moeder en vrouw, maar ondertussen voor mij zo vertrouwd alsof ik mijn eigen overpeinzingen lees. Lees verder Het onvermogen van Boy